ความรู้สึกแบบนี้เรียกว่าอะไร

รู้สึกแปลกๆเวลาอยู่คนเดียวค่ะ มันอธิบายไม่ได้ อ่ะค่ะ รู้สึกเหมือนมีอะไรจ้องหรือมองอยู่ตลอดเวลาที่อยู่คนเดียวไม่ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรอยู่ข้างหลังบางทีก็เกือบจะร้องไห้หรือเหงื่อตกหัวใจมันเต้นรัวผิดปรกติ

คือเรารู้สึกว่าเป็นการถูกเอาเปรียบ แน่นอนว่า การพิมพ์ผิดนั้นเป็นความผิดของเราเอง และไม่รอบคอบจริงๆ แต่ นามสกุลเรา คือ อุบล เขียนโดย UBOL แต่เราพลาดไปใส่ UBON ซึ่งจากการสอบถาม ทางเจ้าหน้าการบินไทย ยืนย

หลังจากที่เถียงกับตัวเองมานานมาก วันนี้ขออนุญาตมาถามเพื่อนๆพี่ๆน้องๆชาวพันทิปหน่อยค่ะ ไม่ค่อยแน่ใจในความรู้สึกเลย คืออย่างงี้ค่ะ ลองกลับมาทบทวนตัวเองดู เราชอบบอกเลิกแฟนตอนทะเลาะกัน มันเป็นความรู้สึกว่

คือเราเป็นคนขอใส่หูฟังแล้วชอบคิดอะไรไปเรื่อยอ่ะค่ะจะชอบมองฟ้ามองสิ่งของรอบตัวไปเรื่อยๆ แบบเราก็ไม่รู้ตัวเองว่าบางทีได้มองหน้าใครไหมหรือเผลอจ้องหน้าใครไหมถ้ารู้ตัวจะหันหน้าหนีทันที แต่เราโดนแซะโดนด่าง่

รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย กับเหตุการณ์วันนี้ การทะเลาะกันของพ่อแม่เป็นเรื่องปกติ รู้สึกว่ามันแปลก ทั้งที่จริงๆเหตุการณ์มันไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลย ก็แค่ไม่ได้บอกว่าไปไหน ไปทำอะไร ถึงแม้จะพิมพ์ไปบอกแล้วแต่ก็เท่

คือเรากับแฟนเริ่มเป็นความสัมพันธ์รักทางไกลอะค่ะช่วงแรกๆไม่มีอะไรค่ะแต่อยู่ดีๆเขาก็ทักมาในแชทว่าเขาไม่รู้สึกเหมือนเดิมขออยู่คนเดียว แต่ก็อยากคุยกับเรา

ไม่ทราบว่าปัจจุบันยังหาซื้อได้ที่ไหนบ้าง ตามร้านหนังสือชื่อดังก็หมดสต็อกเสียแล้ว สนพ.ก็ไม่มีทีท่าว่าจะพิมพ์ซ้ำด้วยสิ ทำไงดี ใครทราบแหล่งซื้อบอกด้วยครับ จักเป็นพระคุณอย่างสูง

​ คือเราโดนคนๆหนึงหาเรื่องอยู่บ่อยๆ เหมือนว่าเขาจะรู้จักเราแต่เราไม่ได้รู้จักเขาเลยด้วยซ้ำ เรียกได้ว่าแทบจะทุกวันเลยที่มาหาเรื่อง,แต่เราก็ไม่ได้แคร์และทำเปนไม่สนใจตลอดแค่เพราะรู้สึกเหนื่อยที่ต้องมาทะเ