อยากระบายค่ะ

ไม่รู้เราควรทำยังไงดีเราเหนื่อยมากกับชีวิตแบบนี้ตอนนี้เราอายุ15ย่าง16เราเคยอยู่กับปู่กับย่าแต่ตอนนี้ย่าเราเสียได้สองเดือนแล้วแล้วปู่เราไปอยู่กับอาส่วนเราก็อยู่บ้านเหมือนเดิมแต่ไม่เหมือนเดิมตรงที่เราได

ตอนนี้ผมค่อนข้างจะสุขภาพแย่นิดหน่อยกับปัญหาทางจิตใจด้วยครับ ต้องแต่ม.1ถึงตอนนี้ครูที่รร.ค่อนข้างที่จะชอบแกล้งผมครับและก็ชอบบูลลี่หรือชอบที่เล่าเรื่องนักเรียนที่มันน่าอายครับส่วนเพื่อนในห้องก็ชอบที่จะบ

**อันนี้ไม่ได้เกี่ยวกะบูลลี่นะครับ ไม่ได้สนับสนุนให้ไปบูลลี่ใคร ถามเพราะสงสัย** อยากจะรู้ว่าแบบไหนแย่กว่ากัน แกล้งบ่อย ๆ แต่ไม่ได้รุนแรงมากแบบขำๆ หรือ แกล้งไม่กี่ครั้งแต่แรงๆไรงี้ แต่ยังอยู่ในเกณฑ์ที่

บางคนก็เป็นคนมีชื่อเสียงแต่ทำนิสัยแย่มากค่ะ แต่หลายคนกลับนับถือเขาโดยไม่รู้สิ่งที่เขาทำกับเพื่อนรอบข้าง ส่วนเพื่อนรอบข้างเขาที่โดนก็ไม่กล้าออกมาบอก ภายนอกมีแต่คนชอบเขาติดตามผลงานเขา เอาจริงมีหนักกว่าน

คนรอบตัวเราบอกว่าแฟนไม่เหมาะสมกับเรา เพียงเพราะว่า แฟนหน้าตาบ้านๆผิวแทนๆ หน้าตาไม่หล่อเท่าหนุ่มตี๋ๆ ทำนาบางไม่ค่อยดูแลตัวเอง คือตอนนี้แฟนกับเราอยู่ในวัยเรียนกันทั้งคู่นะ ยังเรียนกันอยู่ มาต่อ ทางบ้านบ

เป็นคนที่ไวต่อความรู้สึกตั้งแต่โดนคนในครอบครัวด่าก่อนไปโรงเรียนตอนนี้คือแย่มากๆแล้วไปที่โรงเรียนยังไปโดนคนที่โรงเรียนบูลลี่และก็ด่าอีกตอนนั้นแบบเฟลมากๆแล้วน้ำตาก็ไหลมาเองแล้วก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่ตอนนั้น

เคยเป็นไหม..เวลาที่มีปัญหาถ่าโถมเข้ามาในชีวิตของเรา แต่หันไปไม่เจอใครที่พร้อมจะรับฟังเราเลย มันยิ่งทำให้เรารู้สึกเสียใจ เคว้งคว้าง และเหงา เราไม่ค่อยเล่าปัญหาให้คนที่บ้านฟังเพราะกลัวว่าเขาจะเป็นห่วงแล

คำว่า "บ้าน" ควรจะเป็นสถานที่ที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัยและผ่อนคลายที่สุด แต่สำหรับหลายคน บ้านกลับกลายเป็นสนามรบทางอารมณ์ที่ต้องคอยตั้งรับแรงกระแทกจากคนรอบข้างอยู่เสมอ จนบางครั้งเราเผลอตั้งคำถา

เริ่มเลยครอบครัวเราจะมีกัน4คนพ่อแม่พี่สาวเราตัวของพี่สาวแต่งงานย้ายไปทำงานที่อื่นพ่อก็ทำงานที่กรุงเทพเราอาศัยอยู่บ้านกับแม่ทีนี้ปัญหามันเริ่มตรงที่ว่าแม่เหมือนเวลาจะพูดหรือจะด่าจะชอบด่าไปทั่วลามปามไปถ