ความเชื่อในผีไทย | EP.2 ผีบ้านผีเรือน
ขมิ้น: ยายจันทร์คะ... ขมิ้นเห็นศาลไม้ตรงนี้ตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร มีใครอยู่ในนั้นเหรอคะ
ยายจันทร์: ศาลนั่นเขาเรียกว่า “ศาลผีบ้านผีเรือน” เป็นที่อยู่ของผีเจ้าของเรือน... เขาไม่ใช่ผีร้าย แต่เป็นผีที่เฝ้าบ้าน ดูแลคนในบ้านให้ปลอดภัย
ขมิ้น: ดูแล... แบบไหนเหรอคะ?
ยายจันทร์: เขาจะคอยเฝ้าบ้านยามเจ้าของไม่อยู่ บางที... ถ้ามีอะไรแปลก ๆ เช่น เสียงดังตอนกลางคืน ฝันประหลาด หรือของหายบ่อย ๆ ก็อาจเป็นเพราะผีเรือน “ส่งสัญญาณ” ว่า มีบางอย่างผิดปกติ...
ขมิ้น: แล้วเราจะทำยังไงคะ ถ้าเขาโกรธ?
ยายจันทร์: เราต้อง “รู้จักเคารพ” เขา เช่น ไม่พูดจาหยาบคายในบ้าน ไม่ทำบ้านรกจนเกินไป และที่สำคัญ – ถ้ามีของกินใหม่ ๆ หรือถึงวันพระวันโกน ก็จุดธูป 3 ดอก วางน้ำเปล่าหรือผลไม้ไว้ตรงศาล แล้วบอกว่า “ขอฝากของไว้ให้เจ้าของบ้านดูแล” แค่นั้นเอง
ขมิ้น: อืม... แล้วผีบ้านผีเรือนมีจริงรึเปล่าคะยาย
ยายจันทร์: จะว่ามี ก็ไม่มีหลักฐาน แต่ยายว่า... เขามีอยู่ในความรู้สึกคนเรานี่แหละ เพราะเมื่อเราคิดว่า “บ้านไม่ใช่ของเราคนเดียว” เราก็จะอยู่ด้วยความเกรงใจ จะพูด จะคิด จะทำอะไร ก็ยั้ง ๆ ไว้ มันเป็นการสอนให้เรารู้จัก “อยู่ร่วม” กับสิ่งที่มองไม่เห็น
ขมิ้น: แล้วถ้าใครไม่เชื่อหละคะ
ยายจันทร์: ไม่เชื่อ...ก็ไม่ผิดหรอก แต่ถ้าเชื่อ เราก็จะมี “สติ” ใช้ชีวิตอย่างเคารพ และไม่ประมาท ผีบ้านผีเรือนอาจเป็นแค่ชื่อเรียกของ “ความเกรงใจ” ที่ฝังอยู่ในวิถีของคนไทยมาแต่โบราณก็ได้
ขมิ้น: ขมิ้นขอไหว้ด้วยนะคะ ไม่แน่…ท่านอาจจะมองอยู่จริง ๆ ก็ได้ค่ะ
ยายจันทร์: ดีแล้ว ขมิ้น… บ้านเราจะได้สงบ อยู่เย็นเป็นสุข ใครจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ แต่ขอให้เรา "อยู่เป็น" แค่นั้น...พอ
ขมิ้น : แล้ว…ข้างนอกเรือนหละคะยาย... ป่าใหญ่ที่ขมิ้นเคยเข้าไป...ก็มีใครอยู่เหมือนกันใช่มั้ยคะ?
ยายจันทร์ :ใช่แล้ว ขมิ้น... ป่าหนะ ก็มีเจ้าของเขาอยู่...แต่ไม่ใช่ทุกคนจะมองเห็น บางคน...แค่ยกมือไหว้เบา ๆ ก็รู้สึกได้เลยว่า...มีคนเฝ้ามองอยู่ในเงาไม้…
เจ้าป่าเจ้าเขา...ไม่เคยหายไปไหนหรอก เราแค่ไม่เคยหยุดฟังเขาเลยต่างหาก..
ดูเพิ่มเติมได้ที่
ความเชื่อในผีไทย | EP.2 ผีบ้านผีเรือน
ขมิ้น: ยายจันทร์คะ... ขมิ้นเห็นศาลไม้ตรงนี้ตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร มีใครอยู่ในนั้นเหรอคะ
ยายจันทร์: ศาลนั่นเขาเรียกว่า “ศาลผีบ้านผีเรือน” เป็นที่อยู่ของผีเจ้าของเรือน... เขาไม่ใช่ผีร้าย แต่เป็นผีที่เฝ้าบ้าน ดูแลคนในบ้านให้ปลอดภัย
ขมิ้น: ดูแล... แบบไหนเหรอคะ?
ยายจันทร์: เขาจะคอยเฝ้าบ้านยามเจ้าของไม่อยู่ บางที... ถ้ามีอะไรแปลก ๆ เช่น เสียงดังตอนกลางคืน ฝันประหลาด หรือของหายบ่อย ๆ ก็อาจเป็นเพราะผีเรือน “ส่งสัญญาณ” ว่า มีบางอย่างผิดปกติ...
ขมิ้น: แล้วเราจะทำยังไงคะ ถ้าเขาโกรธ?
ยายจันทร์: เราต้อง “รู้จักเคารพ” เขา เช่น ไม่พูดจาหยาบคายในบ้าน ไม่ทำบ้านรกจนเกินไป และที่สำคัญ – ถ้ามีของกินใหม่ ๆ หรือถึงวันพระวันโกน ก็จุดธูป 3 ดอก วางน้ำเปล่าหรือผลไม้ไว้ตรงศาล แล้วบอกว่า “ขอฝากของไว้ให้เจ้าของบ้านดูแล” แค่นั้นเอง
ขมิ้น: อืม... แล้วผีบ้านผีเรือนมีจริงรึเปล่าคะยาย
ยายจันทร์: จะว่ามี ก็ไม่มีหลักฐาน แต่ยายว่า... เขามีอยู่ในความรู้สึกคนเรานี่แหละ เพราะเมื่อเราคิดว่า “บ้านไม่ใช่ของเราคนเดียว” เราก็จะอยู่ด้วยความเกรงใจ จะพูด จะคิด จะทำอะไร ก็ยั้ง ๆ ไว้ มันเป็นการสอนให้เรารู้จัก “อยู่ร่วม” กับสิ่งที่มองไม่เห็น
ขมิ้น: แล้วถ้าใครไม่เชื่อหละคะ
ยายจันทร์: ไม่เชื่อ...ก็ไม่ผิดหรอก แต่ถ้าเชื่อ เราก็จะมี “สติ” ใช้ชีวิตอย่างเคารพ และไม่ประมาท ผีบ้านผีเรือนอาจเป็นแค่ชื่อเรียกของ “ความเกรงใจ” ที่ฝังอยู่ในวิถีของคนไทยมาแต่โบราณก็ได้
ขมิ้น: ขมิ้นขอไหว้ด้วยนะคะ ไม่แน่…ท่านอาจจะมองอยู่จริง ๆ ก็ได้ค่ะ
ยายจันทร์: ดีแล้ว ขมิ้น… บ้านเราจะได้สงบ อยู่เย็นเป็นสุข ใครจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ แต่ขอให้เรา "อยู่เป็น" แค่นั้น...พอ
ขมิ้น : แล้ว…ข้างนอกเรือนหละคะยาย... ป่าใหญ่ที่ขมิ้นเคยเข้าไป...ก็มีใครอยู่เหมือนกันใช่มั้ยคะ?
ยายจันทร์ :ใช่แล้ว ขมิ้น... ป่าหนะ ก็มีเจ้าของเขาอยู่...แต่ไม่ใช่ทุกคนจะมองเห็น บางคน...แค่ยกมือไหว้เบา ๆ ก็รู้สึกได้เลยว่า...มีคนเฝ้ามองอยู่ในเงาไม้…
เจ้าป่าเจ้าเขา...ไม่เคยหายไปไหนหรอก เราแค่ไม่เคยหยุดฟังเขาเลยต่างหาก..
ดูเพิ่มเติมได้ที่