การที่เราคิดกุศลและอกุศล ที่เกิดขึ้น มันเป็นธรรมดาของสัจธรรมไหมครับ

คือต้องเป็นผู้รู้จักแยกแยะไม่เหมารวม เหรียญมันมีสองหน้าเสมอ.. พึงเป็นผู้ฉลาดในธรรมทั้งปวง โดยเป็นสภาพที่ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นโรค เป็นดังฝี เป็นดังลูกศร เป็นความลำบาก เป็นอาพาธ เป็นอย่างอื่น เป็นส

คนที่บอกว่าเจริญสติปัฏฐาน4 ไม่มีฌาน4ทำแบบใชัขนิกสมาธิ ไม่เรียกว่าสติปัฏฐาน4เป็นแค่สติแบบห ีโน สติแบบชาวบ้านที่ รู้จักคิด รู้จักทำในการใช้ชีวิตประจำวันมีกุศลธรรมบ้าง อกุศลธรรมบ้าง ที่เป็นไปเพื่อพ้นทุกข

นรก มาจากจิตที่เป็นอกุศล สวรรค์  มาจากจิตที่เป็นกุศล นิพพาน มาจากจิตที่ไม่มีกิเลส ตัณหา

สังขาร ไม่เป็นทุกข์ ไม่เป็นสุข ไม่เป็นบุญ ไม่เป็นบาป ไม่เป็นกุศล ไม่เป็นอกุศล ทุกข์ สุข บุญ บาป กุศล อกุศล อยู่ที่จิต121ชนิด

คนเบื่อ กับ คนไม่เบื่อ คนแบบไหนเสพกามคุณ๕(รูป,รส,กลิ่น,เสียง,สัมผัส)มากกว่ากัน หรือ คนแบบไหนนั่งสมาธิเจริญภาวนามากกว่ากัน

แยกรูป-นามกับพิจารณาขันธ์5เป็นไตรลักษณ์กับเห็นปฏิจจสมุปบาท จะวิปัสสนาต้องทำแบบอันไหน แยกรูป-นามกับไตรลักษณ์ต่างกันที่ตรงไหนครับ

ผมยินว่า อรหันต์ยังต้องพิจารณาขันธ์๕ ธรรมเครื่องอยู่เป็นสุข พี่ท่านทราบไหมครับ พิจารณาขันธ์๕เพื่ออยู่เป็นสุข ทำยังไงจึงจะถูกต้องครับ