“ ขับรถไปเรื่อย ๆ กับใจที่ยังไม่ถึงปลายทาง” [img]https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/tec/1/16/1f697.png[/img][img]https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/tc/1/16/1f3de.png[/img]
บางครั้ง… เราก็แค่อยากขับรถไปเรื่อย ๆ
ไม่ต้องมีจุดหมายชัดเจน ไม่ต้องวางแผนอะไร
แค่ปล่อยให้ถนนพาเราไป ปล่อยให้หัวใจได้ทบทวนในสิ่งที่ยังค้างคา
เราขับผ่านความเงียบของเมืองยามค่ำ
ผ่านแสงไฟที่ไม่รู้จัก แต่กลับรู้สึกคุ้นเคย
ในขณะที่เพลงบางเพลงดังแผ่วเบา
เราก็ใช้เวลานั้น…กลับมาอยู่กับตัวเองให้มากที่สุด
ไม่มีใครถาม ไม่มีใครเร่ง ไม่มีใครคาดหวัง
มีแค่เรา กับความคิดในหัว ที่ค่อย ๆ คลี่ออก เหมือนฟ้าที่เริ่มเปิดหลังฝน
บางช่วงของชีวิต เราไม่ได้ต้องการคำตอบหรอก
แต่เราต้องการ “พื้นที่ว่าง” เพื่อฟังเสียงของตัวเองอีกครั้ง
และบางที…การขับรถไปเรื่อย ๆ ก็อาจไม่ใช่เพราะอยากไปไหน แต่อยาก “หนีจากตรงนี้” สักพัก เพื่อให้ใจได้พัก จากทุกคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ
เพราะสุดท้ายแล้ว ปลายทางที่ดีที่สุด อาจไม่ใช่สถานที่
แต่อาจเป็น “การได้เจอเวอร์ชั่นที่สงบของตัวเอง”
ระหว่างทางที่ไร้จุดหมายก็เป็นได้…
“ขับรถไปเรื่อย ๆ กับใจที่ยังไม่ถึงปลายทาง”