ช่วยปลอบใจหน่อยค่ะ

ช่วยปลอบใจหน่อยค่ะ เหนื่อยมากเลย ในวันนี้ ปัญหามันเทเข้ามา จนไม่อยากอยู่แล้ว หลายครั้งมากๆเลยที่คิดว่า การหายไปหรือการหลับไปคือความสุขมากๆเพราะมันคงไม่ต้องคิดอะไรซึ่งทุกครั้งที่เป็นแบบนี้ ปกติมันจะดีขึ้น ปลอบใจตัวเองมาตลอด แต่วันนี้มันไม่ไหวเลยไม่อยากลืมตาไม่อยากให้สมองมันคิดเลยแต่สงสารแม่ สงสารพี่ เราปรึกษาใคร เขาก็บอกว่าเราไม่เป็นอะไร จนตอนนี้ไม่กล้าบอกใคร ไม่อยากปรึกษาใคร อยากได้คำปลอบใจช่วยหน่อยค่ะ