เรากับสามีอยู่ด้วยกันมา6-7ปี
มีลูกน่ารักๆ2คน ตอนมีลูกคนแรกเขาเคยหลงผิดกับการพนัน1ครั้ง เราก็ให้อภัย หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรน่ากังวล ทุกอย่างก็ดีเรากับลูกคนแรกมาก่อนเสมอ มีเวลา
ทุกอย่างโอเคหมด พอเวลาผ่านมาเข้าปีที่4เริ่มมีปัญหาเรื่องเงินบวกกับตอนนั้นท้องลูกคนที่2 ทำให้เงินไม่พอใช้เเละเขาเปลี่ยนงาน เราก็อดทนเพราะคิดว่าเดี๋ยวก็จะผ่านไป ตอนท้องได้7-8เดือน ก็มีปัญหาทะเลาะกันตลอดเรื่องเล็กน้อยก็มีปากเสียงกันเพราะเขาพูดอะไรไม่เคยทำเลย รับปากอะไรไว้ไม่เคยทำได้เลย เช่น จะไม่กลับไปเล่นพนันบอลแล้ว แต่กลับไปเล่นเหมือนเดิม ทุกครั้งที่มีปากเสียงกันเขาจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนทุกครั้งทั้งที่ไม่มีเงินเพราะเพื่อนออกให้ก่อนเงินเดือนออกค่อยจ่ายคืน ก็เป็นแบบนี้ตลอดเลยช่วงนั้น และแถมจับได้ว่ากลับไปคุยกับแฟนเก่าด้วย พอเราจับได้มันก็เลิกคุยกันบล็อกกัน เราก็ให้อภัยเพราะตอนนั้นท้องอยู่ด้วย
หลังจากนั้นย้ายงานก็ดีขึ้น การเงินดีขึ้นมากๆ (เราเป็นแม่บ้านฟูลไทม์) แต่ได้มาเท่าไหร่ก็หมด ไม่ได้หมดกับเรานะ มันเอากลับไปแทงบอล เที่ยวกลางคืน คือใช้ชีวิตเหมือนคนโสดคนนึงที่ไม่ต้องรับผิดชอบชีวิตใครเลยทั้งที่มันมีลูกสองคน พอเราไม่ไหวก็บอกว่าเราเป็นแค่พ่อกับแม่ลูกก็พอ ชีวิตคู่เราไปต่อไม่ไหวแล้ว เพราะเราไม่ไหว เราเจ็บ เราเสียใจ เขาก็บอกว่าขอโทษและง้อเรื่องแบบนี้มันจะไม่เกิดขึ้นอีก เราโอเคให้อภัยให้โอกาส เมื่อต้นปี68ที่ผ่านมา เราก็มาจับได้อีกว่ากลับไปเล่นพนันบอลอีก โดยที่เขาใช้เพื่อนเป็นคนแทงให้ แล้วเขาลบข้อความเพื่อนคนนี้ตลอด
พอจับได้อีกเขาก็ไม่เล่น แต่ไปเล่นไพ่แทน (ที่ตั้งวงเล่นกัน) จนติดหนี้เพื้อนที่เล่นด้วยกัน เลิกงานก็เอาเวลาไปตั้งวงไม่เคยรีบกลับบ้านเลย ได้เงินมาเงินไปเพราะไหนจะค่านมค่ากิน ค่าแพมเพิส เราก็บอกว่าเอาลูกไปฝากปู่ย่าเลี้ยงเลยเราจะทำงานจะปล่อยให้ลูกๆอดไม่ได้ในอนาคตเพราะถ้าเขาเป็นแบบนี้ ชีวิตเราแย่แน่ เขาก็ไม่ยอมยังอยากอยู่กับลูกไม่อยากห่างลูกบลาๆๆๆ ง้อขอโทษเราก็ให้อภัยให้โอกาส(ยังรักเขาอยู่) หลังจากนั้นเราระแวงเขาตลอดก็คอยตรวจเช็คทรศ.ตลอดเลย
เราเลยคุยกับเขาไปเลย ว่าเราไม่เชื่อใจไม่ไว้ใจแล้วนะ ถ้าเราระแวง หรือเช็คทรศ.ตลอดจะมาไม่พอใจไม่ได้นะ หลังเลิกงานแล้วถ้าไม่มีอะไรก็รีบกลับอย่างออกงาน4โมงเย็นเลิกงานรีบกลับ มาเล่นกับลูกก่อนเพราะเป็นช่วงหลังเลิกเรียน ถ้าอยากไปดื่มหรือไปเที่ยวค่อยออกไปหลัง1ทุ่ม
เขาก็ว่าโอเค ได้เลยหลังจากก็โอเคดีอยู่ช่วงนึงทำให้เราไม่เคยยุ่งกับทรศ.เขาเลย จนเดือนเมษามีนาเรามาดูทรศ.ทำไมโอนเงินออกครั้งละ3-4-5พัน ให้บช.เติมเกมส์เยอะกว่าเดิม คือไม่ของใช้ของกินเรายังผ่อนอยู่ แต่เกมส์จ่ายสดได้เราก็โม้โห ก็ทะเลาะกันอีก(เกมส์พับจี ก็เติมมาตลอด แค่เดือนละไม่เกิน2-3พัน เราเลยไม่อะไรเพราะเขาบอกว่าไม่เกินนี้)
หลังจากนั้นก็มาจับได้อีก โดยการแอบเติมคือให้คนอื่นเติมให้แล้วเอาเงินสดให้เขา เเละเติมครั้ง2-3พันเดือนนึงเติม3-4ครั้ง เราก็มาจับได้อีก ก็ทะเลาะกันอีก เขาก็ว่าต่อไปนี้จะไม่เติมเเล้ว เราก็บอกว่ามันเกินไป ถ้าจะเติมก็ไม่ควรเกิน3พันต่อเดือน เขาก็ว่าโอเคไม่มีแล้วต่อไปจะไม่เติมแล้ว แต่เรามาจับได้ว่าเขากลับไปเล่นไพ่เหมือนเดิม เลิกงานก็ไม่กลับ กลับมาก็ไม่มีเวลาเอาเวลานอนอย่างเดียวไม่ก็เล่นโทรศัพท์ ที่หนักไปกว่านั้นเขาแอบเติมเกมส์เหมือนเดิม รอบบนี้ใช้เติมเกมส์ตัดเงินผ่านทรูมันนี่เพราะกลัวเราจับได้ เเต่เราก็จับได้อยู่ดีแค่ไม่พูดแล้ว เพราะพูดไปก็เท่านั้น เพราะเขารับปากอะไรไว้ทำไม่ได้เลย เราเสียใจมากที่ปล่อยเวลามานานขนาดนี้ ทนมาขนาดนี้ เจ็บและเสียความรู้สึกมากๆ แล้วทำไมมันไม่เลิกกับเราทั้งที่มันรู้ว่ารับปากไรไว้ทำไม่ได้ ?
เลิกกับเราไปมันก็จะใช้ชีวิตแบบไม่มีใครค่อยด่าว่าหร่อทะเลาะ ทั้งที่เราก็พูดเลิก/แยกกันอยู่เกือบทุกครั้งที่ทะเลาะ มันต้องการอะไรกัน ต้องการให้เราเจ็บหรอ?
เขาอยู่ต่อเพื่อลูกหรืออยู่ต่อเพราะยังรัก
มีลูกน่ารักๆ2คน ตอนมีลูกคนแรกเขาเคยหลงผิดกับการพนัน1ครั้ง เราก็ให้อภัย หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรน่ากังวล ทุกอย่างก็ดีเรากับลูกคนแรกมาก่อนเสมอ มีเวลา
ทุกอย่างโอเคหมด พอเวลาผ่านมาเข้าปีที่4เริ่มมีปัญหาเรื่องเงินบวกกับตอนนั้นท้องลูกคนที่2 ทำให้เงินไม่พอใช้เเละเขาเปลี่ยนงาน เราก็อดทนเพราะคิดว่าเดี๋ยวก็จะผ่านไป ตอนท้องได้7-8เดือน ก็มีปัญหาทะเลาะกันตลอดเรื่องเล็กน้อยก็มีปากเสียงกันเพราะเขาพูดอะไรไม่เคยทำเลย รับปากอะไรไว้ไม่เคยทำได้เลย เช่น จะไม่กลับไปเล่นพนันบอลแล้ว แต่กลับไปเล่นเหมือนเดิม ทุกครั้งที่มีปากเสียงกันเขาจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนทุกครั้งทั้งที่ไม่มีเงินเพราะเพื่อนออกให้ก่อนเงินเดือนออกค่อยจ่ายคืน ก็เป็นแบบนี้ตลอดเลยช่วงนั้น และแถมจับได้ว่ากลับไปคุยกับแฟนเก่าด้วย พอเราจับได้มันก็เลิกคุยกันบล็อกกัน เราก็ให้อภัยเพราะตอนนั้นท้องอยู่ด้วย
หลังจากนั้นย้ายงานก็ดีขึ้น การเงินดีขึ้นมากๆ (เราเป็นแม่บ้านฟูลไทม์) แต่ได้มาเท่าไหร่ก็หมด ไม่ได้หมดกับเรานะ มันเอากลับไปแทงบอล เที่ยวกลางคืน คือใช้ชีวิตเหมือนคนโสดคนนึงที่ไม่ต้องรับผิดชอบชีวิตใครเลยทั้งที่มันมีลูกสองคน พอเราไม่ไหวก็บอกว่าเราเป็นแค่พ่อกับแม่ลูกก็พอ ชีวิตคู่เราไปต่อไม่ไหวแล้ว เพราะเราไม่ไหว เราเจ็บ เราเสียใจ เขาก็บอกว่าขอโทษและง้อเรื่องแบบนี้มันจะไม่เกิดขึ้นอีก เราโอเคให้อภัยให้โอกาส เมื่อต้นปี68ที่ผ่านมา เราก็มาจับได้อีกว่ากลับไปเล่นพนันบอลอีก โดยที่เขาใช้เพื่อนเป็นคนแทงให้ แล้วเขาลบข้อความเพื่อนคนนี้ตลอด
พอจับได้อีกเขาก็ไม่เล่น แต่ไปเล่นไพ่แทน (ที่ตั้งวงเล่นกัน) จนติดหนี้เพื้อนที่เล่นด้วยกัน เลิกงานก็เอาเวลาไปตั้งวงไม่เคยรีบกลับบ้านเลย ได้เงินมาเงินไปเพราะไหนจะค่านมค่ากิน ค่าแพมเพิส เราก็บอกว่าเอาลูกไปฝากปู่ย่าเลี้ยงเลยเราจะทำงานจะปล่อยให้ลูกๆอดไม่ได้ในอนาคตเพราะถ้าเขาเป็นแบบนี้ ชีวิตเราแย่แน่ เขาก็ไม่ยอมยังอยากอยู่กับลูกไม่อยากห่างลูกบลาๆๆๆ ง้อขอโทษเราก็ให้อภัยให้โอกาส(ยังรักเขาอยู่) หลังจากนั้นเราระแวงเขาตลอดก็คอยตรวจเช็คทรศ.ตลอดเลย
เราเลยคุยกับเขาไปเลย ว่าเราไม่เชื่อใจไม่ไว้ใจแล้วนะ ถ้าเราระแวง หรือเช็คทรศ.ตลอดจะมาไม่พอใจไม่ได้นะ หลังเลิกงานแล้วถ้าไม่มีอะไรก็รีบกลับอย่างออกงาน4โมงเย็นเลิกงานรีบกลับ มาเล่นกับลูกก่อนเพราะเป็นช่วงหลังเลิกเรียน ถ้าอยากไปดื่มหรือไปเที่ยวค่อยออกไปหลัง1ทุ่ม
เขาก็ว่าโอเค ได้เลยหลังจากก็โอเคดีอยู่ช่วงนึงทำให้เราไม่เคยยุ่งกับทรศ.เขาเลย จนเดือนเมษามีนาเรามาดูทรศ.ทำไมโอนเงินออกครั้งละ3-4-5พัน ให้บช.เติมเกมส์เยอะกว่าเดิม คือไม่ของใช้ของกินเรายังผ่อนอยู่ แต่เกมส์จ่ายสดได้เราก็โม้โห ก็ทะเลาะกันอีก(เกมส์พับจี ก็เติมมาตลอด แค่เดือนละไม่เกิน2-3พัน เราเลยไม่อะไรเพราะเขาบอกว่าไม่เกินนี้)
หลังจากนั้นก็มาจับได้อีก โดยการแอบเติมคือให้คนอื่นเติมให้แล้วเอาเงินสดให้เขา เเละเติมครั้ง2-3พันเดือนนึงเติม3-4ครั้ง เราก็มาจับได้อีก ก็ทะเลาะกันอีก เขาก็ว่าต่อไปนี้จะไม่เติมเเล้ว เราก็บอกว่ามันเกินไป ถ้าจะเติมก็ไม่ควรเกิน3พันต่อเดือน เขาก็ว่าโอเคไม่มีแล้วต่อไปจะไม่เติมแล้ว แต่เรามาจับได้ว่าเขากลับไปเล่นไพ่เหมือนเดิม เลิกงานก็ไม่กลับ กลับมาก็ไม่มีเวลาเอาเวลานอนอย่างเดียวไม่ก็เล่นโทรศัพท์ ที่หนักไปกว่านั้นเขาแอบเติมเกมส์เหมือนเดิม รอบบนี้ใช้เติมเกมส์ตัดเงินผ่านทรูมันนี่เพราะกลัวเราจับได้ เเต่เราก็จับได้อยู่ดีแค่ไม่พูดแล้ว เพราะพูดไปก็เท่านั้น เพราะเขารับปากอะไรไว้ทำไม่ได้เลย เราเสียใจมากที่ปล่อยเวลามานานขนาดนี้ ทนมาขนาดนี้ เจ็บและเสียความรู้สึกมากๆ แล้วทำไมมันไม่เลิกกับเราทั้งที่มันรู้ว่ารับปากไรไว้ทำไม่ได้ ?
เลิกกับเราไปมันก็จะใช้ชีวิตแบบไม่มีใครค่อยด่าว่าหร่อทะเลาะ ทั้งที่เราก็พูดเลิก/แยกกันอยู่เกือบทุกครั้งที่ทะเลาะ มันต้องการอะไรกัน ต้องการให้เราเจ็บหรอ?