แสวัสดีครับเพื่อนๆผมเคยเข้ารับการรักษาโรงบาลจิตเวชเมื่อหลายปีก่อนเพราะตอนนั้นผมก็ไม่รู้ว้ามันเกิดอะไรกับตัวผมและแล้วตอนนี้ผมก็เป็นปกติแล้วแต่คนรอบข้างญาติพี่น้องทำให้ผมมีความรู้สึกว่าเขามีความรังเกียจไม่อยากคุยด้วยทั้งที้ในใจผมอยากจะคุยพูดเล่นหยอกล้อกับทุกคน แต่เห็นสายตาที่ทุกคนมองผมคือไม่อยากคุยหรือคบค้าสมาคมด้วยช่วงนั้นทำให้ผมไม่กล้าคุยกับใคร ในใจผมไม่เคยคิดไม่ดีกับคนรอบข้างเลย แต่ผมก็เข้าใจในความรู้สึกคนรอบข้าง อดีตผ่านมาแล้วผมกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แต่ทุกวันนี้ผมก็ทำปัจจุบันให้ดีทุกอย่าง ทั้งคำพูด การกระทำ และความคิดแต่ปัจจุบันตอนนี้ส่วนมากคนรอบข้างรังเกียจผม ทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้ไปยุ่งเกี่ยวอะไรกับคนพวกนั้นเลย แต่ผมก็ไม่คิดอะไรมากเพื่อนๆพอจะมีทางออกอย่างไรบ้างเพื่อไม่เรารู้สึกว่าสังคมรังเกียจ
อยากเล่า