SAMARTแอบขึ้นมาเงียบๆเก่งมาก7บาทแล้ว

ช่วงนี้เราชอบนั่งเงียบๆ แล้วคิดกับตัวเองว่า ถ้าเราหายไปสักพัก โลกมันจะเปลี่ยนไปไหมนะ ไม่ได้หมายถึงหายไปไหนไกลหรอก แค่แบบไม่ต้องตอบแชท ไม่ต้องคุยกับใคร ไม่ต้องพยายามเป็นเวอร์ชันที่ดีพอสำหรับใครสักช่วงห

ไม่รู้ว่ามีใครเคยเป็นไหม คือช่วงนึงเรารู้สึกว่าตัวเองน่าจะมีความรักแล้วแหละ มีคนให้คุยทุกวัน มีคนให้คิดถึง มีโมเมนต์เล็กๆ ที่ทำให้ยิ้มคนเดียวได้ ตอนแรกมันก็ดีมากนะ ตื่นมาก็เช็กแชทก่อนนอนก็ยังคุยกันอยู

เราเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง โตมาในที่ที่ไม่มีทะเล มีแค่ทุ่งนา ถนนเงียบๆ กับชีวิตที่ค่อนข้างเรียบง่าย ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าวันหนึ่งจะได้เก็บกระเป๋าแล้วเดินทางไกลคนเดียวเพื่อมาดูอะไรที่เคยเห็นแค่ในรูป

ตามมาพักนึงแล้ว ค่อยๆขึ้น ๆเวลาลงดันลงลิฟต์ซะอย่างงั้นน่ากลัวจริงๆ

บางวันก็นั่งคิดกับตัวเองเงียบๆ ว่า จริงๆ แล้วความฝันของเรามันไม่ได้ใหญ่เลยนะ แค่อยากไปดิสนีย์แลนด์ที่ญี่ปุ่นสักครั้งในชีวิต มันอาจจะดูธรรมดาสำหรับบางคน แต่สำหรับเรา มันเป็นอะไรที่คิดมานานมาก ตั้งแต่เด

มีช่วงหนึ่งที่นั่งเฉยๆ แล้วนึกถึงตอนตัวเองยังเด็ก ช่วงเวลาที่ทุกอย่างมันดูง่ายไปหมด ไม่ต้องคิดเยอะ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร แค่ตื่นมา เล่น กิน นอน แล้วก็จบวันแบบสบายๆ ตอนนั้นเราไม่เคยคิดเลยว่าการโตขึ้นมัน

ณ ขณะนี้ต้องเล่นหุ้นเล็กเท่านั้น

เรื่อง มีอยู่ว่า เราทำงานกับคนนี้มาประมาณ 5ปี แต่เราอยู่มาก่อน เขาอายุมากกว่าเราเป็น10ปี มาเก่งแต่กลับเรานะ แต่ไม่เก่งกับคนอื่นที่ดูแรงๆ พูดตรงๆ แล้วชอบพูดจากหักหน้าเราต่อเพื่อนร่วมงานคนอื่นต่อหน้าลูก

เมื่อก่อนเราเป็นคนที่เวลาอยู่ในความรักจะทุ่มหมดแบบไม่เผื่อใจเลย คิดแค่ว่าถ้าเราดีพอ อีกฝ่ายก็น่าจะเห็นค่าและหยุดที่เราเอง พยายามเข้าใจทุกอย่าง ยอมได้แทบทุกเรื่อง แม้บางอย่างมันจะทำให้เรารู้สึกไม่โอเคก

เรื่องมีอยู่ว่าผมเป็นคนเงียบไปไม่ค่อยคุยกับใครปรับตัวไม่เก่งเข้าสังคมไม่เป็นมันพอมีวิธีแก้ไขอย่างไรครับ