11.13 น.ถึงแนวต้านจะบาง แนวรับจะหนา

เรื่องราวที่กำลังจะพูดต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง ใครไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อแต่ทุกคนอาจจะเชื่อก็ได้เพราะว่าสมัยนี้มันก็เป็นแบบนี้แหละ ​คือต้องเล่าก่อนนะว่าตอนแรกกะฉันอยู่อีกจังหวัดนึงห่างจากกรุงเทพฯมากๆ แ

ไปครั้งแรกกับน้องชายและพ่ออายุ 67 (พ่อยังแข็งแรงเพิ่งไปยุโรปมา การเดินทางคงเน้น airport express สลับ taxi สลับ mtr บ้างคนแก่ได้ไม่เหนื่อย) เป้าหมายคือไหว้พระคงไปแค่วัดด้ายแดง นอกนั้นเดินเล่น ทานของอร

ของผมจำได้ว่าโหดสุดๆ ก็ตอนที่สัญญาณเตือนให้รัดเข็มขัดขึ้นค้าง แล้วก็ตกหลุมอากาศแบบฮวบๆ หัวใจแทบไปหล่นที่ตาตุ่ม แล้วก็มีเสียงกรีดร้องจากคนไปเครื่องเป็นช่วงๆน่ะครับ "จำได้ว่ากัปตันบอกว่าข้างนอกมีเม

เมื่อก่อนอะผมเคยแอบมองหน้าคนที่ผมแอบชอบบ่อยบางทีก็ถูกจับได้บ้างก็หลบๆหน้าไป เวลาเดินผ่านหรือเจอที่ไหนเหมือนเป็นไรไม่รู้เราต้องมองตากัน แต่ตอนนี้ไม่ค่อยได้มองหน้ากันจังๆแบบนั้นมานานพอสมควรแล้วแต่ความรู

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมโดยสารเครื่องบิน เป็นครั้งแรกที่รู้สึกวิตกกังวล ใจระทึกมาก เพราะเครื่องตกหลุมอากาศแรงมาก ยังกับนั่งไวกิ้งดรีมเวิลด์ ผู้โดยสารแต่ละคน เท่าที่สายตาผมมองเห็น ตัวเกร็งกันทั้งนั้น &

เราจะเห็นบ่อยๆตามโซเชียลที่เด็กกล้าแสดงออก แต่อะไรรู้ไหม เด็กที่แบบว่ากล้าแสดงออกจะโดนหาว่าทำตัวเกินเด็ก โดยใช้คำว่าแก่แดด ถ้าเป็นเด็กแก่แดดจริง ก็คือทำตัวไม่น่ารักสมวัย เราไปเห็นคลิปๆนึงของคนขายมะม่ว