คำถาม พอเราหมกหมุ่นต่อสิ่งนั้นๆ จะเกิดทุกข์ที่ใจ

จิตมีตัณหาปรุงแต่งเวทนาเป็นเหตุ เป็นสมุทัยเหตุแห่งทุกข์ ผลของจิตมีตัณหาปรุงแต่งเวทนา เป็นทุกข์อุปาทาน สติเห็นกาย,เวทนา,จิตสังขารหรือธรรม เป็นมรรคปฏิบัติ ผลของสติเห็นกาย, เวทนา, จิต, ธรรม เป็นนิโ

จิตที่ส่งออกนอกเพื่อรับสนองอารมณ์ ทั้งสิ้น เป็นสมุทัย ผลอันเกิดจากจิตส่งออกนอกแล้วหวั่นไหว เป็นทุกข์ จิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้ง เป็นมรรค ผลอันเกิดจากจิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้ง เป็นนิโรธ ใจ คิด จักขุวิญ

“สมาธิ ไม่ใช่แค่ทำให้สงบ แต่เป็นบาทฐานทำให้เกิดปัญญา” คือ พอจิตเป็นสัมมาสมาธิ (ฌาน 1-4) จะเกิดปัญญา “เห็นโลกตามความเป็นจริง” ความจริงนั้นคืออะไร คือ เห็นว่า ร่างกาย (รูป) ค

มีคนบางคนบอกว่าการเจริญสติสัมปชัญญะรู้เฉยๆผิดต้องหาความจริงอุบายมาพิจารณาสอนจิตด้วยแต่ทำไมพระพุทธเจ้าถึงบอกว่าสักแต่รู้ล่ะจริงๆทำยังไงก็ไม่ผิดนะในสติปัฏฐาน4 หมวดขันธบรรพหรือขันธ์5ที่เป็นขั้นวิปัสสนาพร

อนุธัมมสูตรที่ ๓ ว่าด้วยการพิจารณาเห็นทุกข์ในขันธ์ ๕  พระนครสาวัตถี ฯลฯ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ย่

ทำไมมีบางคนบางกลุ่มไปตีความว่าสังโยชน์ที่พระโสดาบันจนถึงพระอนาคามีต้องละเช่นสักกายทิฏฐิเป็นไม่ยึดกายนี้เป็นเราทั้งที่พระพุทธเจ้าตรัสบอกว่าไม่ยึดรูปนามคือขันธ์5ทุกข้อคือกายใจเป็นเราตีความว่าต้องละกายวา

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนนายขมังธนู หรือลูกมือของนายขมังธนู เพียรยิงรูปหุ่นที่ทำด้วย หญ้าหรือกองก้อนดิน ต่อมาเขาเป็นผู้ยิงได้ไกล ยิงไม่พลาด และทำลายร่างใหญ่ๆ ได้แม้ฉันใด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุก็

เดินทางสายกลางนี่เอง จะทุกข์ จะสุข เราก็ไม่หลง ทีนี้หลายคนบอกความทุกข์เราจะไปหลงได้ไง ก็หลงว่ามันเป็นรูป เป็นเวทนา เป็น สัญญาที่ติดจิต มาทรทารสังขารไง  ไม่สุข คือ ไม่หลงใน รูป สุขเวทนา สุขสัญญา