หนูอยากได้กำลังใจค่ะ

คืองี้ค่ะ มันอัดอั้นมานาน ไม่รู้จะระบายที่ไหนขอระบายในนี้แล้วกัน เริ่มเลยนะค่ะ คือเรามีแม่ใช่มั้ยค่ะ แล้วที่นี้มันเริ่มเรื่องด้วย วันนั้นเป็นวันที่เราไปเรียนเราไปเรียนแต่เช้า เราโทรไปบอกแม่ว่าโอนเงินค

เราเป็นโรคซึมเศร้าค่ะเป็นมานานแล้วเราปิดบังเรื่องนี้กับทุกคนละพยายามฆ่าตัวตายมาตลอดจนวันนึงแฟนเห็นเราตั้งกระทู้เกี่ยวกับการฆ่าตัวตายละแฟนก็รู้ว่าเราเป็นละพยายามให้เราไปคุยกับพ่อแม่ บอกว่าอย่าทำอีก รู้

เหนื่อยกับทุกสิ่งอย่างท้อไม่คิดอยากจะอยู่ต่อแล้วกลัวไปหมดทุกอย่างอยากได้กำลังใจจากแม่แต่แม่ก็ไม่เคยเข้าใจ เหนื่อยมากท้อสุดๆรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าไม่มีเราแม่ก็อยู่ได้ไม่เป็นภาระให้แม่ด้วย แม่พูดกับเราว่

คือคนนี้เขามีปัญหาเรื่องเเฟนเก่าของเขาที่ไม่มีความรักหลงเหลือเเล้วเขาทรมานกับการกระทำของเเฟนเก่าเหลือเกินเเละวันนึงก็มีคนที่เเอบชอบเขาเข้ามาปลอบเเละให้กำลังใจเสมอคอยให้คำเเนะนำจนเขาตัดสิ้นใจเลิกกับเเฟ

คือปี68เป็นปีที่เหนื่อยมากเหนื่อยใจสุดๆส่วนมากจะเป็นเรื่องของพ่อเเม่เราชอบงอนเขาบ่อยๆเพราะเราก็เหนื่อยเหมือนกันส่วนมากเขาจะเอาลูกคนอื่นมาเปรียบเทียบกับเราบางครั้งก็พูดคำเเรงๆใส่เราบางคำเราก็รับไม่ไหวส

หนูอายุ14ปี หนูรู้สึกไม่อยากอยู่ต่อค่ะไม่อยากทำอะไรไม่อยากคิดอะไรหนูเบื่อการใช้ชีวิตมากเลยฐานะครอบครัวก็ปานกลางค่ะเเต่จะเอียงไปทางจนค่ะเพราะอยู่กันหลายคนหนูมีพี่น้อง4คน ค่าใช้จ่ายเยอะมากอยู่ที่ชนบทด้ว