ขอถามผู้ปฏิบัติ “การมองโลกด้วยความว่างเปล่า ความหมายที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร ต้องมองอย่างไร

การปฏิบัติธรรมกับการปล่อยวาง มันขัดแย้งกันหรือไม่ เพราะการแฏิบัติธรรมก็คือการ ปฏิบัติ เอา สติ สมาธิ ปัญญา แต่การปล่อยวางคือ การไม่ยึดมั่น วางโลกวางธรรม เพราะธรรมมันก็ไม่มีอะไร มัน อนิจจัง ทุกขัง อนั

- ธรรมทุกอย่าง ได้แก่ ศิล สมาธิ ปัญญา หรือทั้งหมดทั้งมวลที่พระพุทธองค์ทรงสั่งสอนชาวโลก เช่นให้สติ ระลึกรู้ ในสติปัฐฐานสี่่ มรรค ๘ ...ฯลฯ ควรน้อมน้ำมาปฏิบัติ เปรียมเสมือนการสร้างเรือ สร้างพาย ที่ต้องทำ

อยากถามผู้รู้ในทางปฏิบัติภาวนาและผู้รู้ในพระไตรปิฎกว่าในภาคปฏิบัตินี่สัมปชัญญะใช่ตัวปัญญาไหมครับปัญญาในการวิปัสสนาใช่สัมปชัญญะไหมครับแล้วสัมปชัญญะต่างกับสัมมาทิฏฐิอย่างไร สัมปชัญญะจำเป็นต่อการเจริวิปั

ความจำได้ ทางโลก คือ การแสวงหาวิชาความรู้ ปฏิบัติให้ชำนาญ เพื่อ ความเป็นอยู่ อาชีพเอาตัวรอดในสังคมมนุษย์ ความรู้ทางโลก จึงไม่ใช่ปัญญาที่แท้จริง เป็นเพียงรู้จากสัญญาความจำได้ รู้วิชามากๆแสดงว่าจำได้มา