เหนื่อยกับชีวิต

ชิวิตมีแต่ความผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ท้อ เหนื่อย 
บางทีก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่บนโลกนี้แล้ว ไม่รู้จะอยู่เพื่อใคร อยู่เพื่ออะไร คิดถึงชีวิตตอนประถม ครอบครัวอยู่พร้อมหน้า พอจะจบพี่สาวมาเสีย ชีวิตเริ่มแย่ลงเรื่อยๆเพราะพี่สาวคือเสาหลัก หลังจากนั้นแม่ก็ทำงานเลี้ยงดู
จนปีที่แล้วจะจบปวช. แม่ดันเสียเพราะโรคมะเร็ง 
พ่อก็แก่ตัวลงเริ่มจะไม่ไหวแล้ว พอมาตอนนี้ชีวิตกลับแย่สุดๆ ทำงานไปวันๆส่งตังให้พ่อ ชีวิตก็มีอยู่แค่นี้ 
นอนแต่ละวันก็หวังว่าพรุ่งจะได้ไม่ต้องตื่น จะได้ไม่
ทรมาณ ไม่รู้จะหากำลังใจจากไหน จากใคร