๒. สัจจกถา ว่าด้วยสัจจะ

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๑ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๓ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค ยุคนัทธวรรค สัจจกถา นิทานในกถาบริบูรณ์ ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัจจะ ๔ ประการนี้ เป็นของแท้ เป็น ของไม่ผิด ไม่เป็นอย่างอื

สัมมาสมาธิ ความตั้งมั่นของจิตที่ถูกต้อง ตามทางอริยมรรค จนจิตเป็นหนึ่ง และเป็นฐานในการวิปัสสนาให้เกิดปัญญาตัดกิเลสได้ ในอริยมรรคมีองค์ ๘ ข้อสุดท้ายคือ “สัมมาสมาธิ” พระพุทธเจ้าทรงอธิบา

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑ - หน้าที่ 1 พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่มที่ ๗ ภาคที่ ๑

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๙  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๑ ขุททกนิกาย มหานิทเทส อนึ่ง นรชนบังคับจิตให้กลับจากสังขารธาตุอันเป็นไปในไตรภูมิทั้งปวง น้อมจิตเข้าไปในอมตธาตุว่าธรรมชาติใด คือ ความสงบแห่งสัง