เราเป็นนักเรียนม.6ที่กำลังจะจบการศึกษาเร็วๆนี้ เรารู้สึกว่าทุกอย่างมันกำลังทำให้เราเติบโตและก้าวไปในอีกขั้นนึงของชีวิต อีกใจนึงก็ดีใจที่ตัวเองกำลังจะขึ้นมหาลัย ได้เริ่มเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น แต่อีกใจนึงพอลองมองย้อนมาก็รู้สึกคิดถึงอดีตมากๆ รู้สึกว่าชีวิตที่ผ่านมามันดีเหลือเกิน ทั้งเพื่อน ครอบครัว สังคม เป็นช่วงวัยที่เรามีความสุขมากที่สุด แต่พอคิดว่าวันนึงโตขึ้นทุกคนก็ต้องแยกย้าย มีชีวิตเป็นของตัวเองก็รู้สึกกลัวขึ้นมา ไม่ได้ถึงขั้นดิ่งหรืออะไรแต่แค่เสียใจที่ช่วงเวลาแห่งความสุขเหล่านี้มันกำลังจะจบลงแล้ว ยิ่งย้อนไปดูรูปภาพเก่าๆตั้งแต่สมัยเด็กจนถึงตอนนี้ทำให้รู้ว่าความทรงจำเหล่านั้นมีค่ามากจริงๆ เรารู้สึกว่าเราเอาตัวเองไปผูกติดกับช่วงเวลาต่างๆไว้มาก คิดว่าชีวิตที่เราเป็นอยู่ตอนนี้มันก็ดีอยู่แล้ว แค่คิดว่าจะต้องเดินออกห่างจากมันไปเรื่อยๆก็แอบเศร้าขึ้นมา พอจะมีวิธีไหนบ้างที่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นแล้วปล่อยวางได้บ้างคะ
กลัวการเติบโตเป็นเรื่องปกติมั้ยคะ