หนทางมืดข้าเดินไปใจกลัวผี แสงไฟหรี่มีพอให้เห็นห่างๆ เดินสดุดหินบ่อย ข้างทางร้าง ใจข้าว้างวุ่นหาที่พึ่งพิง ก็พอดีมีคนมาข้างหน้าโน้น ข้าตะโกนถามว่าชายหหญิง เขาตอบว่าผมชายแท้แต่ไม่จริง ข้าชิงตอบหวัดดีครับผมชายแท้ เขาบอกแม๊เสาะหามานานเนิ่น อยากเป็นเพื่อนคุยเพลินเที่ยวด้วยได้ อยากคบยาวผูกพันตลอดไป ข้าตอบผมคุยไม่นานเงินไม่มี เขาบอกผมออกให้ในทุกสิ่ง จะเป็นไตเป็นติ่งใจซ้ายปอดขวา จะดูแลให้อบอุ่นไม่ห่างตา ผมบอกแม่ข้าไม่ให้คุยคนแปลกหน้า เขาบอกน่า อยู่ด้วยกันนานไปก็ไม่แปลก ข้ารีบแยกเดินหนีไปห่างๆ มันรีบล็อกคอข้าไว้ลากลงข้างทาง ตื่นสว่างสดุ้งสั่น แ-ม่-งฝันร้าย มโนด้วยสำนวนหยาบเหมือนมือสากของข้าที่ดายหญ้าที่เป็นอาชีพหลักของคนจบป.๔
ฝันร้าย