.มมมใ

ตอนนี้ผมเรียนอยู่ปี 1 ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ ชีวิตผมเพิ่งเริ่มต้นกับเส้นทางของคำว่า"ผู้ใหญ่" แต่ผมรู้สึกว่าตัวผมเองยังไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เลย ผมเลยไม่รู้จะทำตัวอย่างไร ทั้งทางด้า

สวัสดีค่ะ คือเราเป็นคนที่ค่อนข้างขี้อายกับเพศตรงข้ามเป็นมาตั้งเเต่เด็กๆเเล้วค่ะ เวลาที่ต้องเจอกับเพศตรงข้ามก็จะเป็นใบ้ขึ้นมาทันทีค่ะเเต่ถ้าอยู่กับคนรู้จักเช่นเพื่อนเป็นผู้ชายก็ไม่ค่อยเขินเท่าไหร่เเถมส

วันนี้เป็นวันรวมญาติ ซึ่งเราก็ไปตามปกติ ปกติก็ไม่ชอบอยู่แล้วแต่ พอมีญาติพูดว่า วันนี้เรียกว่าวันรวมญาติ เธอควรไปนั่งกับกลุ่มนั้นนะ ไม่ใช่มานั่งกับพ่อแม่ เรายิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่เลยค่ะ เรามาต่างจังหวัดเ

สวัสดีค่ะคือถ้ารูมเมทเป็นญาติกันเเล้วเป็นเพศตรงข้ามอยู่ด้วยกันทำงานด้วยกันไปไหนด้วยกัน(เราขับรถไม่เป็น)เเบบนี้น่าเกลียดมั้ยกลัวคนอื่นจะมองไม่ดีเเต่จริงไม่มีไรเลยเเต่ตอนเด็กเราสนิทกันมากโตขึ้นเลยชวนน้อ

จากคนโลกส่วนตัวสูง อายุไม่กี่ปีจะ30ละ. แต่การรู้จักกาละเทศะยังน้อยกว่าคนอายุน้อยกว่าเลย การวางตัว การดูแลปรนนิบัติ รู้สึกทำอะไรไม่ถูก บางคนบอกเราไม่มีมารยาท แต่จริงๆบางเรื่องเราแค่ไม่รู้ว่าอะไรควรไม่ค

สวัสดีครับทุกคน... วันนี้ผมมีเรื่องอัดอั้นตันใจที่อยากจะมาระบาย และอยากถามความเห็นว่า ถ้าเป็นคุณ คุณจะจัดการกับความรู้สึกที่เหมือน "คนนอก" ในบ้านตัวเองแบบนี้ยังไง? ผมเป็นคนไทยมุสลิมที่เติบโ

คือรู้สึกเหมือนไม่มีใครต้องการเลยค่ะในสังคม ไม่ใช่เราทำตัวไม่ดีหรือเขาเกลียดนะคะแต่แค่ไม่ได้ให้ถูกนึกถึงหรือความสนิทความสนุกไม่เท่าอีกคน อะไรต่างๆเลยถูกมองข้ามเป็นทั้งในญาติและเพื่อนวัยเดียวกันเลยค่ะ

นอยด์เลยอะ แค่ตั้งกระทู้ก็555 แฟนไม่ได้นอกใจ ไม่ได้มีใคร แต่คุยแชทกับเพื่อนตรงข้าม การวางตัวของเค้ามันแปลกๆ เราไม่โอเค คือเข้าใจว่าเค้าก็เจอความรักทีผ่านมาค่อนข้างไม่ดี อาจจะนับว่าเป็นแฟนไม่ได้เพราะคน

เรากำลังคาดหวัง ไม่รู้จะทำตัวอย่างไร เวลาที่เราต้องไปเจอญาติๆ เราต้องวางตัวเป็นผู้ใหญ่ไหมหรือว่าเรียบร้อยไว้ก่อนดี