รู้สึกว่าไม่มีใครเป็นเซฟโซนให้ผมได้เลย.

ผมเพียงรู้สึกประมาณว่าแบบจะมีผมอยู่หรือไม่มีก็ได้
ในทั้งอีกหลายๆสถานการณ์ตัวผมดูเหมือนทำให้คนต่างรอบตัวผมอึดอัด
แม้แต่คนในครอบครัวพ่อแม่และแฟน
ไม่มีใครที่รับฟังเหตุและผลของผมแล้วยอมทำตามบ้างเลยในมุมของผมมีแต่ผมเป็นคนต้องยอมตลอดในทุกๆเรื่องจนผมไม่อยากจะพูดแล้วเงียบกับทุกสิ่งทุกอย่างบางเรื่องผมก็พยามหลีกเลี่ยงเพื่อจะไม่อยากมีปากเสียงกับทุกๆคน
และความรู้สึกผมในตอนนี้โครตไม่อยากจะอยู่หรืออยากหนีไปให้ไกลๆเลยจากความอึดอัดทุกอย่าง