ขอบฟ้าอันดามัน (59)...คืนถิ่น

รัชศกตวนผิง ปีที่สาม แห่งราชวงศ์ซ่งใต้ เฉวียนโจว (ไซตัน) ... นครแห่งแสงสว่างที่เจิดจรัสที่สุดแห่งบูรพาทิศ เมืองท่าที่ซึ่งเสากระโดงเรือสำเภาเรียงรายแน่นขนัดดั่งป่าไผ่กลางทะเล ว่ากันว่าหากท่านโยนก้อนหิ

หนึ่งปีก่อนหน้า ยามเหม่า (๐๕.๐๐ - ๐๗.๐๐ น.) หมอกขาวยามเช้าแห่งเหมันตฤดูปกคลุมตรอกสุนัขหลง บดบังความเน่าเฟะของคูน้ำครำและความแตกร้าวของอาคารไม้ผุพัง ให้ดูเลือนรางราวกับภาพฝันที่กำลังจะสลาย เฉินมู่ ใ

ขอบฟ้าอันดามัน(11)...ในกรงทอง               “ข้า...อับดุลวาฮับขอเข้าเฝ้าองค์รัชทายาท” เสียงร้อนรนดังขึ้น