ชีวิตที่เกือบพังเพราะเป็นทาสยาเสพติด

กระทู้สนทนา
ก่อนอื่นเราก็ต้องขอแนะนำตัวก่อน เราเป็นเพศที่สาม
ซึ่งก็อย่างที่รู้ดีว่าเพศนี้จะนัดเจอกันได้ง่าย  พบปะกันได้ไว ตอนแรกเราก็ใช้ชีวิตตามปกติ มีแฟนบ้างโสดบ้าง สมัยเรียนก็ค่อนข้างฮอตหน่อย ก็จะชอบเข้าสังคมกินเที่ยวเล่นตามประสาวัยรุ่น แต่ด้วยการเรียน และก็ครอบครัวมีปัญหา ทำให้เรามีภาวะเครียด เริ่มมีภาวะเสี่ยงที่จะเป็นซึมเศร้า แต่เราก็พยายามเอาตัวเองออกไปในจุดที่ไม่ทำให้ตัวเองดิ่ง จนวันนึงได้ไปเจอกับคนที่เคยคุยกัน ซึ่งตอนแรกเราก็ไม่รู้กับเรื่องพวกนี้แล้วก็ยังมองคนไม่ออก จนเมื่อไปถึงที่ก็พบว่าเค้าไม่ได้อยู่คนเดียวเค้าอยู่กับผู้ชายคนนึงน่าจะเป็นแฟนหรือไม่ก็คนรู้จัก ตอนแรกเราก็คิดว่าเค้าจะชวนสวิง แล้วก็มีเซ็กส์กันตามปกติ จนพี่ผู้ชายเขายื่นสิ่งสิ่งหนึ่งมาให้เรา ต้องบอกก่อนว่า ป๊อบเปอร์เราก็เคยดมมาอยู่ แต่ว่าสิ่งที่เขาให้เราลอง เราก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร ที่เค้าเรียกกันว่าไฮ ด้วยความที่เขาก็เล้าให้เราลอง และพูดประมาณว่าไม่ติดหรอก อยู่ที่เราจะกำหนด นับตั้งแต่วินาทีที่เราลองชีวิตเราก็เปลี่ยนไป กลายเป็นคนที่กล้าคิดกล้าทำในเรื่องเซ็กซ์ มันทำให้เรามีความสุข ณจุดจุดนั้น หลังเราเล่นเสร็จเราก็ไปเรียนได้ตามปกติแต่ก็จะมีเอฟเฟคนิดหนึ่งด้วยความที่อาจจะไม่ค่อยได้นอน แต่ตัวว่าร่างกายมันยังไม่ปรับและคุ้นชินร่างกายมันก็เลยฟื้นฟูได้เร็ว พอระยะเวลาผ่านไปสองสามเดือนอยู่ เพื่อนก็ชวนลองอีก เราก็ไม่ปฏิเสธ จนเราก็กลายเป็นคนหมกมุ่น เริ่มมีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไป นัดเจอกับคนที่สายเดียวกัน คือเล่นตั้งแต่สมัยเรียน หนักเข้าหนักเข้าตอนไปฝึกงานก็ยังเล่น แต่ตอนนั้นร่างกายมันเริ่มเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเราเริ่มโทรมมีอารมณ์ที่ฉุนเฉียวมีภาวะซึมเศร้า แต่ทุกครั้งเราก็ฮีลใจตัวเองขึ้นมาได้ จนล่าสุดเมื่อประมาณปี 65-67 เราเริ่ม ใช้ชีวิตทำงาน แล้วก็ทำให้เจอผู้คนที่แอดวานซ์มากกว่าตอนสมัยเรียน มีแหล่งให้เข้าถึงง่ายเรามีการใช้สารเสพติดที่ถี่ขึ้น จนเมื่อปี67 เรามีการใช้สารเสพติดทุกเดือน คือเราก็พยายามทำให้ตัวเองออกมาจากจุดจุดนั้น ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไปเกือบเดือนมันก็เกือบจะดีแต่เราก็อดที่จะใช้มันไม่ได้อีก เนื่องจากมีคนที่ติดต่อได้ง่าย ชีวิตช่วงนี้เป็นชีวิตที่เราทำมันเกือบพังหรือเรียกง่ายง่ายว่ามันจะพังแล้วก็ได้ เราได้แต่นั่งคิดถูกทุกครั้งว่าทำไมเราทำตัวแบบนี้ แต่ด้วยฤทธิ์ของยาที่มันทำให้ฮอร์โมนในสมองมันเปลี่ยน บางทีเราก็จะควบคุมตัวได้ยากมีอาการกระวนกระวายปวดหัวตัวสั่น คล้าย คนอยากยา ช่วงนี้มันทำให้ หน้าที่การงานของเราบกพร่อง เราตัดสินใจบอกพี่ร่วมงาน ด้วยความที่ต้องทำงานด้วยกัน แต่พี่เขาก็ให้คำปรึกษาเราได้ระดับหนึ่ง เค้าคงคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว มันอยู่ที่เราหรือเปล่า เรารู้สึกได้ว่าคนรอบข้างมองเราออก บางทีเราก็มีภาวะซึมเศร้าเราเคยคิดตัดสินใจจะไปปรึกษาแพทย์แต่ด้วยกลัวสังคมมองเราไม่ดี กลัวโดนออกจากงาน เราก็พยายามหาศึกษาวิธีการที่จะเลิกหักดิบมันด้วยตนเอง บางทีเราก็สงสารครอบครัวพ่อแม่ที่เราต้องมาทำตัวแบบนี้ ทั้งทั้งที่พ่อแม่เค้าอบรมสั่งสอนเรามาอย่างดี
ก็เลยอยากจะมาเขียนกระทู้เพื่อเป็นสักขีพยาน  และเป็นวิทยาทานแก่คนหลังหลังว่าอยากได้ริไปลอง เพราะ ยิ่งถ้าเรามีการใช้มากเท่าไหร่ ก็จะทำให้เราเลิกยากมากเท่านั้น นับตั้งแต่วันที่เราเขียนกระทู้ไปเราเล่นมาเมื่อสามวันก่อน และหลังจากวันนี้ไปเราจะต้องควบคุมตัวเองให้ผ่านพ้นช่วงวิกฤตไปได้ซึ่งมันอาจจะต้องใช้ระยะเวลาเป็นครึ่งครึ่งปีหรือเป็นปีเลยก็ได้ เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ เราจะพยายามทำเพื่อครอบครัว อยู่เพื่อคนที่เรารัก ไว้เราจะมาอัพเดทชีวิตหลังจากนี้อีก ซึ่งจริงๆแล้วเราก็อยากจะรู้ ว่าที่เค้าบอกว่าถ้า ถ้าใจเราเลิกได้มันก็เลิกได้มันจะจริงไหม คอยติดตามกันนะครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่