โดราเอมอน โลกซิมโฟนี่ของโนบิตะ ...ความจริงจัง ที่หายไปอย่างน่าเสียดาย

ก่อนอื่น Disclaimer
คนเขียน อายุ 30 ปลายๆ จะ 40 แล้ว
ผมโตมากับโดเรมอนครับ อ่านตอนสั้นทุกตอนแน่ๆ (แถมไอ้ที่คนไทยครอสกับดาร์กอนบอล)
ตอนยาว ช่วงต้นๆ ก็อ่านหมด

ตอนยาวๆ ที่มีความจริงจัง ที่จำได้คือ
- กำเนิดญี่ปุ่น นั่นมีตัวร้าย ร้ายสุดๆ
- พีสุเกะ นั่นก็ตัวร้าย ร้ายโคตรๆ เดินทางลำเค็ญด้วย
- ใต้ทะเล ก็เสียสละรถบัคกี้
- สงครามหุ่น ก็ปิดโลกกระจกรบกัน
- อาณาจักรเมฆ ก็ทำน้ำท่วมโลก
- ไซอิ๋ว แม่ก็กลายเป็นปีศาจไปแล้ว
- ตะลุยอวกาศ ก็มีทั้งเรื่องสิ่งแวดล้อม ทั้งดวลปืน ทั้งสู้กับองค์กรใหญ่
- สงครามอวกาศจิ๋ว ก็โดนจับขึ้นตะแลงแกงไปละ
- อาณาจักรหมา ในอเมซอน ก็แทบจะแพ้ ต้องหาตัวช่วย
- ซินแบด ชิสุกะโดนจับเป็นทาสไปละ
- หมอกสีชมพู ดาวสัตว์ ก็รบกัน ยานพัง สู้จนเหนื่อย
- มนุษย์ไดโนเสาร์ ก็จะล้างเผ่าพันธ์กัน

---

คือ ปกติตอนยาว จะค่อนข้าง เข้มข้น จริงจัง
ตัวร้ายต้องกดดัน บรรยากาศต้องกดดัน ต้องมีเรื่องให้เครียด
เพื่อให้พวกโนบีตะ+เพื่อนๆ เค้าแสดงตัวตนที่ซ่อนอยู่ออกมา
ทำให้เห็นบุคลิกที่ต่าง แล้วก็จริงจัง
มีเรื่องจริงจัง ประเด็นการเมือง ศาสนา สิ่งแวดล้อม แฝงไว้ตลอด

---

แต่ภาคนี้ คืออะไร?
ทำไมมันกลวงๆ ว่างๆ เล่นเพลงชิล์ๆ ไปค่อนเรื่อง ตัวร้ายโผล่ตอนจบทีเดียว
มันเป็นภาค ที่ไม่มีประเด็นอะไรเลยอ่ะ
ไม่มีอะไรกดดันใครเลย
แล้วจะกดดันนิดๆ ก็ยัดๆ มาตอนสุดท้าย แบบ...อยากจะยัดอ่ะ ขอยัดลงตรงนี้นิดนึงนะ

เอาตรงๆ ผิดหวัง โคตรๆ

ดูจบออกมาแล้ว...ก็ได้แต่สงสัยว่า
...ภาคนี้มันแย่ รึเราแก่เกินการ์ตูนล่ะเนี่ย...