ละ อกุศลได้เพราะ ข่มใจ* กับละได้แล้วเพราะ "ปลงใจ" (ส่วนตัวคิดว่าดีทั้งสองอย่าง หากมีความดำริที่จะละอันชอบ)

แต่คำว่าปลงใจ นั้น คลายได้ เพราะปัญญา อุปมา ดั่งคนที่รู้แล้วว่าสิ่งนั้น นั้นเป็นยาพิษ จึงปลงใจ คลายจากความปราถนาได้เพราะ "เห็นความเป็นโทษด้วยความชัดแจ้งแทงตลอด "

-----