ควรไปต่อหรือพอแค่นี้

ผมคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งตั้งแต่ช่วงม.5เทอมสอง ตอนนั้นเขาเป็นคนที่เงียบๆ ผมสั้น ตาโต ตัวเล็กๆน่ารักๆ ผมรู้สึกสบายใจมากเสลาคุยกับเขา แล้วตอนนั้นผมก็อยากคุยกับเขาทั้งวัน เขาจะชอบถามคำถามที่คนอื่นไม่ค่อยถาม ชอบคิดในเรื่องที่คนอื่นไม่คิด แล้วตอนนั้นเขาเป็นคนมีเหตุผลมาก ในช่วงเวลาที่เราคุยกันผมมีความสุขมากๆ เลิกเรียนผมชอบจะไปหาเขาที่สนามเปตอง ทุกๆเย็น เราต่างมีเวลาให้กันและกัน และให้เวลาส่วนตัวแก่กันและกัน จนผ่านมาเรื่อยผมพยายามขอเขาเป็นแฟนอยู่สามรอบ รอบที่สามจึงสำเร็จ หลังจากนั้นเราก็เป็นแฟนกันแต่เขาก็เริ่มเป็นไปซึ่งผมก็เข้าใจว่าเขารักมากเขาถึงได้ตามมาก จนตอนนี้ผมขึ้น ปี1 เราก็ยังคบกันอยู่ เธอทำงานอยู่ที่กรุงเทพ ผมเรียนอยู่ที่ สารคาม ในช่วงเวลานี้ผมก็รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้วีดีโอคอลกัน ได้ถามไถ่กัน ต้องบอกอย่างงี้ก่อนว่าเธอทำงานเป็นกะ จนวันหนึ่งเธอได้ทำงานกะดึกเข้างานบ่ายหนึ่งเลิกห้าทุ่ม ช่วงเวลาที่เธอไปทำงานผมก็เลิกเรียนพอดี ผมก็ใช้เวลาส่วนนี้ในการอ่านหนังสือ ฟังเพลง หาความรู้รอบตัว รอจนกระทั่งเธอเลิกงานเธอจะโทรมา ช่วงเวลานี้ผมก็ยังรู้สึกดีมากๆ แต่เธอเริ่มเปลี่ยนไป คือเธอไม่ค่อยมีเหตุผลเหมือนเดิม เธอไม่หาอะไรมาถาม เวลาโทรคุยกันเธอก็จะชอบบอกว่า แปบ แล้วก็หันไปคุยกับเพื่อนอยู่ในห้องเพราะเธออยู่หอกับเพื่อนอีกสองคนที่ทำงานเดียวกัน ผมก็รู้สึกนอยๆรู้สึกไม่อยากพูด จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมไปเห็นคู่รักที่เขาเรียนที่เดียวกันแล้วเขาอยู่ด้วยกัน ผมเลยบอกเธอไปว่าอยากให้เธอมาอยู่ด้วยกัน สุกท้ายเธอมาจริงๆ ในสัปดาห์แรกก็ดีหมดทุกอย่างจนกระทั่งเงินหมด แล้วเธอไม่มีงานทำ เธอก็ต้องค่อยใช้เงินกับผมซึ่งมันไม่พอแน่ๆ (ผมได้เงินเป็นสัปดาห์) แล้วมันตามมาด้วยความอึดอัด ผมรู้สึกว่าผมไม่มีเวลาส่วนตัวแล้วบวกกับช่วงที่เธอมาเป็นช่วงสอบ ผมไม่สามารถอ่านหนังสือรู้เรื่องเลย ผมเข้าใจนะคนที่มันอยากอ่านจริงๆต่อให้มีคนอยู่เยอะแยะก็อ่านได้แต่ผมพยายามแล้วผมทำไม่ได้เลย ตอนนี้ผมรู้สึกผิด อึดอัด กังวลมากๆ เธอลาออกจากงานมาหาผมแต่ก่อนหน้านี้เธอก็บอกว่าเธอจะมาเหมือนพักฮีลใจแล้วจะขึ้นไปหาเพื่อนที่อุดรแต่ไปๆมาๆเธอก็อยู่กับผมมาจะเดือนแล้ว ผมอยากรู้ว่าอาการแบบผมมันคืออะไร คือผมรู้สึกว่าผมรักเธอนะ ผมชอบแบบแต่ก่อน หรือมาเที่ยวหากัน4-5วันแล้วก็กลับ ช่วยด้วยครับ