ไอ้คนที่พยามรักเกือบตายนี่โครตทรมานเลยวะ

ใครเป็นแบบผมบ้าง มอไซประสานงากับไอ้ขี้เมา หลังกลับจากตลาดนัดซื้อปลามาำกับข้าวให้แม่ พอดีแม่ป่วยต้องฟอกไตเบยลาออกจากงานมาดูแลแม่ ชนตั้งแต่1มรกราปี61 กรามหักกับไข่ปลิ้นขึ้นเข้าไปอยู่ใต้ท้องน้อย ผ่านมาแล

เคยไหม?? คิดถึงคนคนหนึ่งแต่ทำไรไม่ได้ รู้ว่าทรมานแต่ก็ออกจากความรู้สึกนั้นไม่ได้ จะแชทหาก่อนก็กลัวจะคิดว่าเราอ่อย จะโทรหาก็ไม่รู้จะบอกว่าอะไร กลัวโทรและเขาไม่รับ :)โคตรหน้าชาเรยแบบนั้น คือเคยคุยกันจน

ตามหัวข้อเลย เราเรียนอยู่มหาลัยแห่งหนึ่งปัญหาของเราค่ะ อาจารย์พูดทีไรเหมือนเสียงกล่อมนอนดีๆๆนี่เอง เสียงสวตมนบ้าง เสียงแบบ ง่วงอ่ะพูดง่ายๆๆเลยค่ะ เราพยามอมลูกอมก็แล้ว โคดจะพยามตั้งใจเลยแต่เสียงอาจารย์

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ผมถามเธอไปว่า เธอเค้ายังสำคัญอยู่ไม เขาก็ตอบกลับมาแล้วคิดยังไงละ ผมเลยตอบกลับไปมา ก็คิดว่าสำคัญละแต่เธอไม่ค่อยมีเวลาว่างมาคุย แล้วจากนั้นเค้าก็งอลผมโกรธผมเลยครับ ผมพยามง้อทุกวันๆ

ก็ตามนั้นเลยคับ ผมรู้สึกว่าคนไทยมันอยู่เฉยๆไม่เป็นหรือไรสักอย่าง เวลาเจอคริปที่ต่างชาติลงเกี่ยวกับประเทศไทย มันจะมีเยอะมากพวกคนไทยไปเม้นว่า Thailand ,its thai คือพยามพิมบอกต่างชาติว่าเป็นของไทย เช่นตอ

ผมพยามทำทุกทาง เพื่อได้คุยกับเขาแต่เขาพยามทำทุกทางเพื่อไม่คุยกับผมคือง่ายครับบล๊อกทุกทาง ผมไม่ขออะไรจากเขา ขอแค่อยากคุยครั่งสุดท้าย ว่าสบายดีไม

ตอนเปนแฟนใหม่ก็แพ้แฟนเก่าพอเปนแฟนเก่าก็แพ้แฟนใหม่เขา พีสมาก:)ทั้งเจบและทรมานมากๆอะเขาบอกเลิกเราทั้งๆที่เขายังรักเขาอยู่ไม่รู้วันไหนจะทำใจได้เพราะยังเหลือแค่เราที่ยังคิดถึงเขา ในขณะที่เราคิดถึงเขาอยู่.