ผ่านมานานเป็นปี ผมยังคิดถึงและอยากกอดคิดถึงทุกวัน จนรู้สึกทรมานตัวเองเกินไป

สวัสดีค่ะวันนี้เราจะมาขอแชร์ประสบการณ์ของตัวเองในวัยเด็กที่ทำให้เรามีปม ถ้ามองย้อนกลับไป ชีวิตของเราเริ่มมี “ปม” ตั้งแต่ยังเด็กมาก เราเติบโตมากับการสูญเสียแม่จากโรคร้าย ตั้งแต่ยังไม่เข้าใจ

ไม่เคยคิดจะเลี้ยงแมวเลย แต่พรรมลิขิตทำให้เราใด้เจอกัน เล่นทุกวัน เจอหน้าทุกวัน นอนกอดกัน แต่วันนึงก้อหายไปไม่กลับคืนมา เป็นอะไรที่ทำใจยากที่สุด ไม่ว่ากี่ปีก็คิดถึงไม่เคยหาย พูดถึงกี่ครั่งน้ำตาไหลทุกคร

สวัสดีค่ะ คือตอนนี้เราอยู่ในช่วงที่ค่อนข้างสับสนว่าเราจะเอายังไง เราเป็นอะไร จนเราไม่มีมีสมาธิเรียน ต้องเก็บความรู้สึกตัวเองไว้คนเดียวไม่รู้จะพูดกับใครเพราะมันเป็นเรื่องที่คิดว่าคนรอบข้างคงไม่เข้าใจเร

ทรมานมากค้ะ..คิดถึงเค้ามาก อยากให้เค้ากลับมาเเต่รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้ แต่ล่ะคืนมันยาวนานมากไม่รู้จะทำยังไห้นอนหลับไปง่ายๆ บางคืนยังฝันถึงเค้าเเล้วสะดุ้งตื่นมาร้องให้ แบบคบกันมาตั้งเเต่สมัย ม.ต้น รวมก้เ

คิดถึงหมาและรู้สึกผิดที่พ่อแม่เอาไปปล่อยตั้งแต่เราอายุ14 ปัจจุบันเราอายุ32 บางคืนก็ฉุดคิดขึ้นมาบ่อยมากๆจนนอนไม่หลับเพราะคิดถึง รู้สึกผิดมากกับหมาตัวนี้ที่ตอนยังเด็กไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้เรื่องมีอยู่

ตั้งแต่ที่เขาจากเราไป จากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ เราพึ่งเข้าใจคำว่าเหมือนตายทั้งเป็น อยากกอดแค่ไหนก็ทำไม่ได้ อยากบอกว่าคิดถึงเขาก็คงไม่ได้ยิน มือนั้น อ้อมกอดนั้น แค่คิดถึงทุกครั้งน้ำตาก็ไหล กว่าจะผ่านไ

ผมแยกกันมาสองปีกว่าๆแล้ว ผมทรมานมากๆเลยครับ ผมยังจำช่วงเวลาดีๆที่ทำร่วมกัน ตื่นเช้ามาก็เจอนอนอยู่ข้างๆ ผมคิดถึงจริงๆ จนมันทำร้ายผมมากๆ ผมทรมานมากๆ ทุกวันนี้บางคืนผมยังนอนร้องไห้อยู่เลย ผมพยามยามหลาย

เราเคยคุยกับผู้ชายแปลกหน้าคนนึง พอคุยกันไปเลื่อยก็เริ่มรู้สึกดีทั้งที่ไม่เคยเจอกัน พอคุยกันนานไปเค้าเริ่มไม่สนใจเรา เราเลยตัดใจ พอผ่านไปเกือบเดินเค้ากับทักเรามาและ พยายามจะสารสัมพันธุ์อีกครั้งแต่เราไม

แอบชอบคุณครูที่สอนเรามาตั้งแต่ป.2 จนตอนนี้จบจากประถม(โรงเรียนเก่า)และกำลังจะจบมอต้น(โรงเรียนใหม่)ความรู้สึกในวันนั้นจนมาถึงในวันนี้ก็ไม่เคยเปรียนเวลาโรงเรียนเราหยุดเราก็จะไปเที่ยวหาครูเขาซื้อกาแฟไปฝาก

จากกระทู้แรกที่ตั้ง เรื่องราวของความรักที่เลิกกัน http://pantip.com/topic/32874349 ขออุ้เป๋นภาษาเหนือเน่อ เรื่องกะคือเลิกกะเเฟนไปเพราะเเฟนมีคนใหม่แอ่ ไปชอบแฟนเก่า หลังจากตี่เลิกกั๋นไปฮั้นหนา เปิ๋น