อัพเดตชีวิตผ่านไป4ปีกับสิ่งที่ตัดสินใจเลือก เป็นยังไงนะตอนนี้ไปดูกัน

หลังจากที่เคยตั้งกระทู้ถามว่าระหว่างคณะที่ชอบแต่ไม่มีตังกับคณะที่ไม่ได้ชอบแต่มีทุนให้เรียน
รู้ไหมว่าเราเลือกอะไร...
เธอได้ยินประโยคนึงเขาบอกว่าเราไม่สามารถเลือกทำในสิ่งที่ตัวเองชอบได้ทั้งหมดหรอกเพียงแต่เราต้องเลือกสิ่งที่เป็นไปได้ให้มากที่สุด
.
นั่นแหละค่ะก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เราได้เลือกไป
คือเลือกเรียนคณะที่ไม่ได้ชอบแต่มีทุนให้เรียน
ซึ่งก็สามารถประคับประคองเรียนมาจนจบได้
แล้วปัจจุบันมีงานทำ ต่างคนตอบแทนรายได้ก็ไม่ได้มากขนาดนั้น
.
สำหรับงานในทุกวันก็ทำไปเอื่อยๆไปเรื่อยๆ
ไม่ได้มีสิ่งใดท้าทายหรือหน้าตื่นเต้นมากเท่าที่จะทำให้ใจสั่นได้
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเราจะทำไปได้อีกนานแค่ไหน
เพียงแต่สิ่งที่เราทำอยู่ในทุกวันนี้มันติดเงื่อนไขอะไรหลายๆอย่าง จากการตัดสินใจเลือกไปในครั้งนั้น
.
ไม่รู้เหมือนกันว่าหนทางต่อจากนี้จะเป็นยังไง แต่สิ่งที่อยากจะส่งต่อก็คือการตัดสินใจเลือกของเรา ณ ตอนนั้น
มันคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วสำหรับที่เราคิด
.
ในอีกเส้นทางหนึ่งไม่รู้ว่าจะเจออะไรบ้างเหมือนกัน
ถึงยังไงก็ย้อนอดีตไปไม่ได้
.
ตลอดระยะที่เราเลือกเรียนมาก็ได้อะไรหลายอย่างมากเลยที่เรามองไม่เห็น ณ ตอนนั้น ที่มีทั้งดีและไม่ดีอยู่ที่ว่าเราจะเลือกมองมุมไหนมากกว่ากัน
.
แต่สิ่งที่ต้องทำต่อจากนี้คือสัญญาเงื่อนไขการรับทุนที่ต้องทำตาม
.
โตมาจึงได้รู้ว่า ณ ตอนนั้นเราอาจจะคิดว่ามันคุ้มค่าแต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าสิ่งที่คุณค่ามากที่สุดในเงินทุนเรานั้นก็ไม่สามารถที่จะสมควรเอาไปแลกได้ก็คือช่วงเวลาชีวิตของเรา
.
มาวันนี้จึงได้รู้สึกถึงคำว่าเงินไม่สามารถซื้อเวลาได้จริงๆ
ไม่รู้ว่าจะทำอย่างนี้ไปอีกนานจนถึงเมื่อไหร่ แต่ 4 ปีที่เราเรียนมหาวิทยาลัยยังผ่านมาได้เลย กับเรื่องใช้ทุนแค่นี้ทำไมจะผ่านไปไม่ได้ล่ะ #ใช่ไหม
.
ไม่รู้หรอกว่าอนาคตต่อไปนี้จะเป็นยังไง แต่ทุกเส้นทางชีวิตเราเป็นคนเลือกเอง ฉะนั้นก็ต้องรับผิดชอบเอง
.
ฝากทุกคนให้ค่อยเป็นค่อยไปกับชีวิตล่ะอย่ากดดันตัวเองให้มากนักเลย