เรารู้สึกแย่กับตัวเอง (จะเรียกว่าบ่นก็ได้ แต่เราอยากแก้นิสัยและทัศนคติ​ของตัวเองมาก)​

​ตามชื่อกระทู้เลยค่ะ คือ เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันความสัมพันธุ์แบบรักทางไกลค่ะ แล้วแฟนเราก็ไปทำงานกับครอบครัวในทุกเช้า เช้าใน ณ ที่นี้ คือ ตีสอง ตีสาม ลากยาวเกือบสิบเอ็ดโมงเลยค่ะ แล้วช่วงเวลาน

แก้ไข เคยเหนื่อยกับความรักไหม เหมือนยิ่งพยามยามยิ่งแย่ลงๆ ทุกอย่างดูผิดไปหมด ทำอะไรเหมือนไม่ถูกใจสักอย่าง มันสับสนและเหนื่อยมากๆเลยอะ ทะเลาะก็บ่อย บางครั้งก็แรง โดนบอกเลิกตลอด เพราะเขาบอกว่าทำนิสัยเห

เราเป็นคนที่โตมากับยาย ยายจะเลี้ยงเราและทำอะไรให้ทุกอย่าง แม่ไม่เคยทำอะไรเลย ตอนเด็กแม่จะเอาแต่ด่าว่าเราและตีเราตลอด เวลาทำอะไรก็ชอบเอาไปเปรียบเทียบกับพี่ชาย พอเราขึ้นม.1ยายก็เสีย ตอนแรกเขาจะให้เราอยู

คือเราเป็นคนหนึ่งที่ตั้งใจเรียนค่ะไม่เคยมั่วสุมกับใครค่ะเป็นอินโทรเวิร์ดแต่มีเพื่อนนะค่ะกลุ่มเล็กแต่สังคมร.รเราค่อนข้างแย่ที่สังเกตุมาก็มีคนชนกันไมาได้ขอโทษบางคนมองแรงใส่บางทีกลิ่นบุหรี่แรงมากแถวห้องน

ทุกคนคือว่าตอนนี้หนูดูออกเลยค่ะว่าแม่ไม่ได้รักหนู.. แม่จะแสดงพฤติกรรมการแสดงความรู้สึกออกมาได้แย่ แม่คอยจะเรียกจิกหนูตลอดเวลาเรัยกว่า "อี" ทุกครั้งเวลาไม่พอใจ เวลาหนูบอกว่าอย่าเรียกแบบนี้ได้

ทุกคนคะเราผิดไหมคะ เราคน้บ็เลเล็กที่ต้องคอยแบกรับฟังปัญหาของคนในครอบครัวตั้งแต่เด็กๆ ไม่ว่าเราจะผิดหรือถูก เราจะโดนดุโดนตีตลอด เรามีพี่2คนค่ะ เราไม่ค่อยถูกกับคนโตตั้งแต่เด็กๆ เพราะตั้งแต่เล็กจนพี่คนฌ

เรากับแม่ไม่ลงรอยกันมาตั้งแต่เด็ก แม่เหมือนจะรักน้องมากว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจะด่าและตีเราคนเดียว ตั้งแต่เล็กจนโต ก็ไม่ค่อยถูกกันค่ะ แม่ไม่ได้ส่งเราเรียน เราทำงานพิเศษตั้งแต่ ม.3 ค่ะ ตอนเด็กก็ไปอยู่

หากใครได้อ่านกระทู้ก่อนหน้านี้ไปบ้างแล้ว กระทู้นี้สืบเนื่องต่อกันมาค่ะ เรารู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน ในขณะที่ลูกกำลังโตขึ้นๆ แต่เรายังรู้สึกเหนื่อยเหมือนเดิม เหตุมาจาก กลางวันทำงาน กลางคืนเลี้ยงลูกเอง

สวัสดีเหล่าพันทิปทุกท่าน เรากลับมาอีกครั้งพร้อมกับเรื่องราวที่ดีและแย่กว่าเดิม อย่างที่เคยโพสต์ไปตัวเราค่อนข้างมีปัญหาครอบครัวที่หนัก ในตอนแรกๆเราก็คิดว่าไม่เป็นนะอีกสักเดี๋ยวคงผ่านไปได้นะ ในตอนนั้นมั