โลกเคยมียุคที่สัตว์ไม่ฆ่ากันกินเป็นอาหารไหมครับ

อยากถามความเห็นทุกๆท่านว่าทำไมคนไทยชอบบอกตัวเองเป็นเมืองพุทธแต่ยังเบียดเบียนกันเห็นแก่ตัวเอาเปรียบกันอยู่ชาวบ้านและนักการเมืองทั้งคดโกงผีดศีลเป็นเพราะพระหลายองค์สอนแต่ให้ทานเยอะๆจะได้รวยๆไม่สอนให้ถือศ

การเลี้ยงผึ้งเพื่อเอาน้ำหวานไปขายเป็นรายได้เสริม มุมมองในทางศาสนาพุทธแล้วเป็นอย่างไร ถือเป็นเบียดเบียนหรือไม่ เป็นการฆ่าตัวอ่อนผึ้งหรือไม่ ต่างอะไรจากการเลีี้ยงไก่ไข่ในกรง หรือต่างอะไรจากการเลี้ยงสัตว

,

ตอนเด็ก ๆ ผมเคยฆ่าแมลงหลายครั้ง เพราะกลัวว่ามันจะกัด แล้วก็รู้สึกว่ามันสกปรก แต่ตอนนี้เลิกทำแล้วครับ เรื่องมันผ่านมานานมากแล้ว เลยสงสัยว่า ถ้าผมไปทำบุญแล้วอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร จะยังช่วยบรรเท

คือเคยอ่านในหนังสือเกี่ยวกับพระไตรปิฏกหรือพุทธวจนะ มีเขียนแค่ว่าถ้าทำมากทำบ่อยตายไปจะตกนรก เปรต สัตว์เดรัจฉาน ถ้ามาเป็นมนุษย์จะเป็นคนที่มีศัตรูมาก อ่านเจอแค่นี้ แต่่พอลองค้นดูในกูเกิลกรือดูในโซเชียลบา

ในคำสอนตามหลักศาสนาต่างไป มักแฝงไปด้วยความย้อนแย้งในตัวเองอยู่แทบจะทุกศาสนา กระทู้นี้ จขกท.มาพูดถึงสิ่งที่อาจจะมองว่าเป็นความย้อนแย้งในศาสนาหลักของโลกทั้ง ๕ ศาสนานี้ ศาสนาไม้กางเขน หลักจองศาสนานี้ คื

--- ศีล ข้อหนึ่ง ห้ามฆ่าสัตว์ เบียดเบียนสัตว์ ----- เป็นการฝึกตนให้ " ดำริ " ในการไม่เบียนเบียน --- เป็น  ใน มรรคแปด ----- แม้ กาย วาจา จะไม่ได้ลงมือเบียดเบียน แต่ภายในใจอาจ ดำริ ร้าย ด

จากวัตถุประสงค์หลักของการทานอาหารเจ 1. เพื่อสุขภาพ 2. เพื่อจิตอันเป็นเมตตา 3. เพื่อเว้นกรรมจากการฆ่า ในเมื่อเนื้อที่มาจากการเพราะเลี้ยง ไม่ได้ฆ่าสัตว์แล้ว ไม่ได้เบียดเบียนชีวิตแล้ว แต่เพื่อสุขภาพอันน