มีพ่อชอบบงการชีวิตลูก

พอดีว่าเป็นลูกสะใภ้พ่อแม่เลี้ยงนี่มาก็ตีตลอด พอมาเป็นลูกสะใภ้บ้านนี้มีหลานเลี้ยงตามใจทุกอย่าง เขาบอกว่าบ้านนี้ไม่เคยตีเด็กเลย ถึงว่าละลูกชายเป็นสามีเราเอาแต่ใจไม่ฟ◌ังใครทั้งนั้น ลูกสาวก็ไม่ฟังมีลูกมา

พ่อผมเปิดร้านเย็บผ้าขายเสื้อผ้าชุดไทยใหญ่พ่อชอบบังคับให้ผมทำตามใจพ่อตั้งแต่ผมเข้าม.ปลายผมอยากเรียนหมอผมสอบเข้าสายวิทย์แต่พ่อบอกให้ผมไปเรียนช่างยนต์จนผมจบม.ปลายผมก็เข้าเรียนช่างยนต์ตามที่พ่อขอ พอผมเรีย

คือ ตอน ม.1 เราไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน แต่พอ ม.2 แล้วมาอยู่กลุ่มเดียวกันกลายเป็นกลุ่มใหญ่ ตอนแรกๆก็คุยกันได้ เข้าปากดี แต่มันเป็นคนที่ขี้บ่น ขี้วีน ชอบบงการ แถมยังขี้โทษตัวเองอีก (แนวๆน่ารำคาญ) พอมาทำ

ผมรู้สึกไม่ดีและไม่ชอบพ่อที่เป็นแบบนี้ไปไหนก็แทบไม่ได้ วันหยุดถ้าไม่มีงานก็จะได้อยู่แต่ในห้อง มีความสุขที่สุดก็ตอนไปเรียนเพราะรู้สึกอิสระ แต่พอกลับบ้านเวลาเจอหน้าพ่อทีไรเหมือนหมดไฟใช้ชีวิตต่อทันทีเลย

ถ้าสมัยเด็กๆ แม่จะบอกว่าชอบชี้นิ้วใช้พี่เลี้ยงหรือคนอื่น ให้ทำตามใจ ฟังทีไรก็ขำ แต่นึกไม่ออก แต่ถ้าโตแล้วนี่ จะเป็นพวกเล่นกับเด็กๆ พี่น้อง หลานๆ ก็จะชอบมาเล่น ถ้าเข้าบ้านจะบังคับไปล้างมือล้างเท้า เช็ด

เอาของมาขายหน้าบ้าน ใครเดินผ่านก็บังคับให้ซื้อ ใครไม่ซื้อก็ด่าเขา จะทำร้ายเขาและระราน ของก็มีพวกดอกไม้ช่อละ 100 บาท ใครจะซื้อ และเจ้าตัวก็ชอบคุยโวว่าตนเองหน้าที่กาางานดี หาเลี้ยงพ่อแม่ได้ ตัวแม่ก็ได

เราอายุ12ปี โดนพ่อกระทืบมาตั้งแต่ตอนป.3 ตลอดจนมาม.1ยังโดนกระทืบอยู่เลย ้วลามีปัญหาก็มายืมเงินเรา หลังจากนั้นก็ท้รายร่างกายเรา เขาไม่เคยสำผิดชอบอะไรในชีวิตค้าเลย เขาไม่แคร์เราเลย เวลาเขามีปัญหาเรื่องเง