เพิ่งได้มีโอกาสดูละคร 'จนกว่าจะได้รักกัน' รู้สึกพลาดอะไรเยอะมาก

แต่ก็ไม่คิดจะไปย้อนดูนะคะ  เพราะเคยดูผ่านๆมาแป๊ปนึง บวกกับปะติดปะต่อกับที่ตัวละครคุยกัน ก็พอเดาได้

ดูวันนี้ รู้สึกสงสารอาโปมากๆๆๆ ที่ต้องมามีญาติแบบนี้
เดิมทีจขกท.พอรู้มาว่า อาโปต้องมาอยู่บ้านพ่อ-เหมือง ด้วยเหตุอะไรสักอย่าง ซึ่ทำให้เหมืองไม่ชอบอาโปและเป็นคู่กัดกันมาช่วงนึง
จนวันนี้ ได้ดูซีนเหล่านี้ รู้สึกว่าผู้จัดแคสท์นักแสดงมาเหมาะสมมากกค่ะ

มีญาติแบบนี้ ญาติแต่ละคนน่าปวดหัวสุดๆ ตรรกะพัง  มีที่ไหนกันไปแอบดูผู้ชายถอดเสื้อผ้าซึ่งเป็นลูกเจ้าของบ้าน แต่กลับให้เขามาขอโทษก่อน  ความจริงที่เหมืองทำมันก็เหมาะสมดี แต่...ถ้าเป็นจขกท.คงสำลักน้ำดำผุดดำว่ายค่ะ แม้สระจะตื้นแต่ก็ลื่นเพราะว่ายน้ำไม่เป็น😅คุณเอ๋ สวยขึ้นมากก

ที่เกริ่นว่า...แคสท์นักแสดงเหมาะสม ก็คือ ส่วนตัวมีความรู้สึกว่า หมากเหมาะกับบทผู้ชายปากร้าย ตั้งตนต่อต้านคนอื่นแต่แท้จริงแล้วจิตใจดี  ฟอร์มจัด  ปกป้องคนอ่อนแอกว่าแต่ก็ยังมีมาดเป็นกำแพง  ซีนนี้ดูอบอุ่นมากถ้าจขกท.เป็นอาโป จากเกลียดๆก็ใจอ่อนได้เหมือนกันนะ เจออะไรฮีลความรู้สึกแบบนี้

น้องญาญ่าเป็นผู้หญิงอีกคนที่ร้องไห้ได้สวยคนนึง  ฝีมือการสื่ออารมณ์ก็ออกมาดีมากก ซีนแบบนี้ดูไปก็ซึ้งใจไปด้วย

และก็อยากนั่งรถเล่นบรรยากาศแบบนี้มากๆคงฮีลความรู้สึกเศร้าๆได้มากพอสมควรค่ะ เรื่องนี้จัดสรรโลเคชั่นและเลือกเวลา จังหวะ วิว บรรยากาศได้สวยงามมาก