สวดสาธยายพระไตรปิฎกโดยพระพม่า(มุขปาฐะที่ยังหลงเหลืออยู่)

ก่อนสวดมนต์ข้ามปี ต้องทราบ 4 อย่างที่ไขว้กันอยู่ 1.บุญ = ความสบายชื่นมื่นทางจิต 2.บาป = ความอึกอัดหดหู่ทางจิต 3.กุศล = การละวางกิเลส 4.อกุศล = การพอกพูนกิเลส ฉนั้นการสวดมนต์ถ้าเป็นการสวดด้วยบทสาธยายธ

ถ้าเชื่อว่าพระพุทธเจ้าบรรลุธรรมจริงเหตุใดถึงเชื่อทั้งๆ ที่มีเรื่องราวแค่ในตำราเท่านั้น ไม่เคยเจอตัวจริงไม่เคยพิสูจน์ หรือแม้กระทั่งพระสาวกต่างๆ ในตำราทำไมถึงเชื่อว่าบรรลุธรรมจริง เชื่อง่ายไปไหม ทั้งๆ

สติปัฏฐานะสุตตะปาโฐ แปล มุขปาฐะ เป็นภูมิปัญญาของบุรพาจารย์ในพระพุทธศาสนา โดยการนำข้อความที่เกิดขึ้นซ้ำ หรือ บางทีที่เรียกว่า "ทอนหุก" เพื่อประโยชน์ต่อการสวดท่องบนสาธยาย และ การทรงจำบาลีพุทธ

ในพุทธกาลเขากักตัวกันอย่างไร มีบุคลากรทางการเเพทย์หรือไม่ หรือปล่อยเลยตามเลย