สวัสดีค่ะ กระทู้นี้ไม่ได้มีอะไรมากหนูแค่อยากระบายให้ใครศักคนฟังก็เท่านั้นเข้าเรื่องเลยนะคะ หนูอายุ14ค่ะเป็นเด็กต่างจังหวัดแต่มีโอกาสได้ไปกรุงเทพอยู่บ่อยๆเพราะพ่อเป็นคนกรุงเทพก่อนอื่นเลยต้องบอกว่าฐานะทางบ้านหนูก็ไม่ได้ค่ะแค่พอมีพอกินก่อนหน้านี้หนูเคยคิดนะคะว่าตัวเองไม่ได้ลำบากอะไรขนาดนั้นแต่หนูเพราะพ่อแม่ก็ค่อนข้างตามใจค่ะหนูอยากได้อะไรเค้าก็หามาให้แต่หนูพึ่งคิดมองทุกอย่างดูดีๆมันไม่ได้ดีขนาดนั้นเลย สภาพครอบครัวหนูค่อนข้างแย่เลยค่ะพ่อหนูชอบทำร้ายร่างกายเเม่อยู่บ่อยๆทั้งต่อหน้าและลับหลังหนู แต่หนูก็ไม่เคยบอกใครได้แต่เก็บมาคิดเองคนเดียวซึ่งปัญหานี้มันมีนาตั้งแต่หนูเด็กๆเลยค่ะตั้งแต่4-5ขวบจนถึงทุกวันนี้แต่ต่อหน้าพ่อก็จะเป็นคนละคนเลยค่ะใจดีและดีกับหนูกับน้องมากๆ หนูพึ่งมารู้เมื่อ3ปีที่แล้วว่าพ่อไม่ได้มีแหนูกับน้องแต่พ่อเคยมีลูกชายมาก่อนแล้ว1คนตอนนี้ลูกชายของพ่อก็อายุประม่ณ20แล้วค่ะ แม่ชอบทักมาบอกว่าพ่อเอาเงินไปให้ฝั่งเมียเก่าหมดจนไม่เหลือให้หนูกับบน้องแต่แม่ก็หามาให้หนูกับน้องจนได้ หนูสงสารแม่มากหนูเคยบอกให้แม่หนีไปจากพ่อแม่แต่ก็ไม่ยอมโดยให้เหตุผลว่า" แม่กลัวหนูกับน้องไม่มีพ่อ" ตอนนั้นหนูร้องให้หนักม่กเลยค่ะ บอกก่อนนะคะพ่อกับแม่ไม่ได้อยู่ที่ตจวกับหนูนะคะท่านสองคนอยู่ที่กรุงเทพตั้งแต่หนูอยู่ป.3จนตอนนี้ก็ม.2แล้วพ่อแม่ไม่เคยกลับมาหาหนูเลยแต่ก็ส่งเงินมาให้ใช้ตลอดนะคะเวลาปิดเทอมก็มารับขึ้นไปเที่ยวเล่นที่กรุงเทพ หนูไม่ได้เป็นคนดีมากค่ะ ไม่ดื่มเหล้าไม่กินท่อมไม่ดูดเนื้อไม่ดูดพอตแต่หนูพึ่งมาดูดบุหรี่เมื่อเดินที่แล้วเองค่ะด้วยปัญหาครอบครัวมันทำให้หนูเครียดเลยต้องหันไปพึ่งบุหรี่เรื่องนี้ยังไม่มีใครรู้ค่ะ หนูตั้งใจว่าจะไปเรียนช่างที่กรุงเทพอยู่แล้วค่ะแรกๆหนูก็คิดไว้ว่าจะตั้งใจเรียนให้จบแต่ปัญห่ครอบครัวเรื่องเดิมๆมันก็ทำให้ความคิดด้านมืดโผล่คิดว่ามาปล่อยตัวให้เกเรไปเลยถจะตั้งใจเรียนหนูก็คิดว่าตัวเองคงไปไม่ถึงไหนเพราะครอบครัวเป็นแบบนี้ซึ่งเป็นความคิดที่แย่มากๆแต่หนูก็ไม่เข้ามจว่าทำไมตัวหนูถึงตอบสนองรวามคิดนั้นมันแบบ เออ ก็ดีเหมือนกัน อะไรประมาณนี้อ่ะ หนูไม่ได้เบียวหรืออะไรนะคะปัยหาที่หนูเจอทันหนเกสำหรับเด็ก14จริงๆ หนูขอบคุณพี่ที่อ่านจนจบนะคะไม่ต้องตอบกระทู้ของหนูก็ได้ค่ะ หนูแค่อยากระบาย ส่วนชีวิตหนูจะเอายังไงต่อตัวหนูเองก็ไม่รู้เลย...
ระบายปัญหาชีวิต