ลุงกะป้าพายายแฝดเที่ยว : วัย 50+ ขอสักครั้งที่จีน 7-19 มีนาคม2567 2567 ตอนที่ 2

กระทู้สนทนา

9 มีนาคม 2567

เช้ามา -5 เอง หิมะตกเมื่อคืนด้วย ขอโรงแรมให้เรียกแท็กซี่ ให้ ตั้งแต่เมื่อวาน เราบอกจะออกตอน 8.00 โรงแรมบอกขอ 9.00 นะ เพราะมันหนาววววววว ตามนั้นเลยจ้าเพื่อไปหน้าอุทยาน 4 ดรุณี ค่าแท๊กซี่ไปอุทยาน 2 คน 40 หยวน เดินไปที่ขายตั๋วพนักงานให้ความช่วยเหลือดีมาก บอกก่อนนะคะว่าที่นี่มี 3 รูทให้เที่ยว คือ เดินทางรถบัสล้วน ๆ มีอาหารขายพร้อมค่ะ เดินทางด้วยม้าคือนั่งม้าตลอดแล้วแต่กำลังในกระเป๋าใครจะไปถึงจุดไหน และรูทที่ต้องพึ่งพาตนเองคือเดินอย่างเดียวไป 10 กม. กลับ 10 กม. หรือแล้วแต่กำลังตัวเอง พวกเราเลือกที่จะไปบัสก่อนเพราะคิดว่าน่าจะสบายสุดปรับตัวกันไป
รูทนี้สวยงามตามท้องเรื่องเลยนะ รถบัสจะขึ้นไปจุดสูงสุดก่อน แล้วก็ไล่ลงมาเรื่อย ๆ ไม่แน่ใจว่า 5 หรือ 6 จุด เพราะพวกเราลงรถเฉพาะ 3 จุดแรก เพราะคิดว่าเต็มอิ่มมากมายแล้ว ที่สำคัญคือเริ่มหนาว ๆ อีกแล้ว เตรียมแรงไว้เดินรูทพรุ่งนี้ดีกว่า ขอบอกว่าเมื่อให้แท็กซี่มาส่งควรนัดเขามารับด้วยเพราะดูเหมือนที่นี่จะหารถยากสักหน่อย ต้องแชร์กันแล้วจะนั่งเบียด ๆ กัน

รูปนี้ถ่ายจากป้ายพยายามดูนะเขาว่าเป็นสัตว์เลี้ยงของ 4 สาว มันคือกระต่าย

10 มีนาคม 2567

วันนี้เราจะไปรูทที่เดินกันอยากลองว่าในวัย 50+ จะยังไหวกันไหม เราตกลงกันว่าแค่ไหนก็แค่นั้น รูทนี้ที่ขายตั๋วเข้าอุทยานคนละที่กับเมื่อวาน อันนี้อยู่ใกล้ที่พักมากเดินไปแป๊ปเดียวก็ถึงละ ซื้อตั๋วได้หน้างานเลยไม่ต้องจอง พนักงานน่ารักมากพยายามจะช่วยทั้งเมื่อวานและก็วันนี้ รู้สึกประทับใจเลยแหละ รูทนี้จะต้องจ่ายค่ารถบัสและค่าเข้าอุทยาน ไปถึงจุดที่จะเดินไปกลับ รถเที่ยวสุดท้าย 18.00 น. รูทนี้ดูเหมือนจะเดินควบคู่กับทางม้าบางช่วงนะ เอาจริงนะ ความจริงคือทางเดินดีมากเดินสบายช่วงแรกอาจจะขู่เราหน่อยหนึ่งคือเดินลงอย่างเดียวเลย แอบกลัวตอนขากลับแหละต้องปีนขึ้นยาว ๆ ซึ่งตอนนั้นแหละกำลังเราเริ่มถดถอยละ และช่วงแรกนี้แหละคนเยอะมากเหมือนกัน ต้องเดินเข้าไปเรื่อย ๆ คนก็จะเริ่มหายไปพวกเราคิดว่าที่ไปถึงจริงที่ทางสุดทางไม่ถึง 5% แน่นอน ทางนี้ที่ดีมากอีกอย่างหนึ่งคือไม่มีลิงคะพี่น้องไม่เจอเลยถูกในป้าม๊ากมาก (แอบหลอนกับลิงเพราะดูหนังมากไปฮ่าๆๆๆ)พวกเราก็เดิน ๆ ไปเรื่อย ๆ ไม่รีบร้อนกะว่าถ้าถึงเป้าหมายตอน14.00 น. น่าจะไหว แม้ว่าระหว่างทางต้องพักยาว ๆ เพราะหิมะตก แล้วก็เหลียวซ้ายแลขวาไม่เห็นผู้คนเลย จกกาแฟ น้ำร้อน มาม่า มาโซ้ยก่อนรอเวลาหิมะหยุดระหว่างทางก็พยายามหาอะไรอมไปด้วยนะจะได้น้ำลายไม่เหนียว *****อีกอย่างที่ประทับใจที่นี่คือห้องน้ำคับผม ดีมากสำหรับมาตรฐานทั่ว ๆ ไปของจีน เขาบริหารได้ดีมากสำหรับที่นี่นะ เน้นที่นี่ แม้คนไม่เยอะ แต่เขามีคนดูแลตลอด หลังจากหิมะหยุดตกเราเดินกันต่อจนสุดทางรู้สึกว่าตัวเองเก่งเลยทีนี้ ตีโจทย์แตกไปข้อหนึ่งละ คราใจมาโดยตลอด ที่สำคัญท้องฟ้าเปิดให้พวกเราได้เห็นยอดเขาได้แบบไม่หมกเม็ดเหมือนเมื่อเช้าเลย น่ารักมากมาย สมความตั้งใจและเป็นใจพวกเรามากได้แต่ขอบคุณ

ดูเหมือนว่าถ้าได้บอกนะจะบอกว่าสำหรับรูทนี้ต้องมาให้สุดถึงจะเห็นว่ามาดูอะไร เอาจริง ๆ

เมื่อได้ตามที่ตั้งใจมาจากบ้านแล้วคิดว่าที่นี่ไม่มีอะไร เพราะรูทที่นั่งม้าเราไม่เอาอยู่แล้ว ถามแล้วเอาไงต่อดีในเมื่อโจทย์ต่อไปคือจะยังไงก็ได้ให้ถึงเฉิงตูวันที่ 13 เพราะจะต้องบินไปต้าวเฉิง (คนส่วนใหญ่เขาจะนั่งรถไปหรือนั่งไปจากที่นี้เลย เอาตรงไม่ไหวจริง ๆ นั่งรถแค่นี้ก็เกินพอ) จะไปต่อเม่าเสี้ยนไปต้ากู่การ์เซีย หวงหลง จิ่วจ้ายโก .....หรือกลับไปลั้นลาที่เฉิงตู เลือกกลับไปพักก่อน แบ่ง ๆ ไว้ทริปหน้ามั้ง555 ตกลงให้น้องจองรถกลับเฉิงตูรอบแรกพรุ่งนี้

11 มีนาคม 2567

วันนี้นั่งสวย ๆ หน้าโรงแรมรอรถมารับกลับเฉิงตู เอาตรงให้เวลาทั้งวันต่อการเดินทาง

12 มีนาคม 2567

วันนี้เราจะไปแอ่วหาน้องแพนด้ากัน ดูสิว่าเราจะเจอสักกี่ตัวเพราะพื้นที่ให้เดินเยอะมาก ไม่รู้ว่าจะทั่วหรือเปล่า ชิว ๆ มุมถ่ายรูปเยอะสำหรับที่นี่ ค่ำ ๆ ค่อยไปดูตูดน้องที่ IFS กัน แผนมีแค่นี้จริง ๆ