เนื่อยอยากพักมาก

ตามหัวข้อเราอายุเข้า14เมื่ออาทิตย์ที่แล้วที่บ้านมีปัญหาเรื่อง หนี เงิน และปัญหาที่หลายบ้านคงมีคือการทะเลาะกับคนที่บ้าน ทุกคนในบ้านของเรามีปัญหาในเรื่องความเชื่อถือ ทุกคนจะไม่ใว้ใจใคร 100%เด็ดขาด รวมถึงความใส่ใจต่อเราเองด้วย เมื่อเทอมที่แล้วเราพยานามมากเราสอบใด้ที่2ของห้องเราภูมิใจที่เราเรียนดีแต่สิ่งที่เราใด้จากที่บ้านคือคำพูดว่า ทำใด้ไง ใครใด้ที่หนึ่งหรอ ใช้ใด้ ก็ดี อือๆ ต่างจากคนที่อยู่บ้านใกล้ที่ชมว่าเราเก่ง ชมว่าเราเรียนดี เรารู้สึกแย่มาก ไม่รับกับที่เรามีปัญหาเรื่องการเข้าหาคนอื่นที่เราไม่ว่าจะเข้าหาใครต้องใช้เวลาอย่างน้อยก็2-3ปีถึงจะเริ่มเข้ากับคนอื่นใด้ ตั่งแต่เราเรียนอณุบาลมีเพื่อสนิทใหม่ทุก2ปีเพราะถูกด่าลับหลังตลอดเวลาก็ผ่านไปเลื่อยๆทุกคนในบ้านจดจำเราในฐานะที่เรายิ้มแย้ม เรามักจะโกหกคนที่บ้านว่ามีความสุขเสมอเหมือนที่ใครหลายคนคงทำตั่งแต่เล็กจนโตเราไม่เคยใด้รับคำชมจากคนในบ้านเลยแถมมักถูกว่าถูกด่าเรื่องเล็กน้อยเสมอ ทุกคนในบ้านเรามีนิสัยคล้ายกันคือพูดแรง ชอบพูดทำร้ายจิตใจคนอื่น เรามักถูกคนที่บ้านพูดทำร้ายจิตใจตลอดจากแค่เรื่องเล็กๆก็ทำให้เราร้องไห้ใด้เลยแล้วยิ่งคนที่เรารักเป็นคนพูดอีกตอนนี้เราเริ่มทำงานเสริมขายน้ำปัดแถวบ้านคนในบ้านคนนึงขึ้นต้นทั่วไปด้วย ย. มักพูดทำร้ายจิตใจเราไม่เคยชมซักคำไม่ว่าเราจะพูดจะทำได้ดีแค่ใหน ส่วนคนในบ้านมักขึ้นต้นด้วย ม.มักจะขอยืมตังค์ของเราเสมอและมักชอบพูดทำร้ายจิตใจเราเช่นเดียวกัน ตัวอย่างเช่น ตอนเราอายุใด้ไม่ถึง10ขวบ ม.หย่ากับ พ. ของเรา ม.เอาแต่ซึมไม่สนใจเรา พอเราพูดถึง พ. แล้ว ม.ก็จะด่าแล้วก็ว่าแถมยังไล่เราไปอยู่กับ พ.ที่อาศัยอยู่ที่สิงบุรี กับเราที่อยู่ที่พิษณุโลก พอเราร้องไห้ก็จะบอกว่าเราไม่อดทนจนเรื่องร้องไห้เป็นปมเราไปจนอายุ12เลย ผ่านมาหลายปี ม.มี ส.ม. ใหม่ พ.ล.บอกว่าจะทำให้ชีวิตแม่ดีขึ้นและจะดูแลทุกคนในบ้านแต่สุดท้าย พ.ล. กับ ม. ก็ทะเลาะกันทุกวันแค่เรื่องเล็กน้อยทำให้เกือบเลิกกันไปหลายครั้งเราที่เป็น ล. ก็รู้สึแย่ เรามีเรื่องมากมายอยากจะพูดแต่มันก็ไม่สามารถเอามาพิมพ์ใด้เราเนื่อยกับการต้องรับการกดดันและการว่าการด่าของคนที่บ้านรวมถึงคำพูดและการแกล้งการล้อกันใน รร.เราแทบจะไม่ใหวกับชีวิตทุกวันนี้แล้วเรารู้ว่าทุกคนก็ต่างมีชีวิตที่ลำบากแต่ความอดทนของแต่ละคนไม่เท่ากันทุกคนอาจจะทนใด้แต่เราไม่ อย่างน้อยเราก็ใด้ปลดปล่อยนิดหน่อย เราไม่กล้าบอกความรู้สึกกับคนที่บ้านกลัวเค้าเสียใจกลัวเค้าเครียดมาตลอด เหนื่อยกับคำพูดของแต่ละคนมันมีหลายอย่างที่ถ้าทุกคนที่อ่านอยู่นี้ใด้ยินจากปากคนในครอบครัวต้องร้องให้หนักแน่ 55+ ... เรามีคำที่อยากพูดมากมาย เรามีคำที่อยากด่า อยากว่าออกไป แต่เราก็ทำไมใด้เรามันแย่มากเลยใช่มั้ยล่ะ เราคิดมาพักใหญ่แล้วว่าถ้าตายไปจะมีอะไรรออยู่ คนที่บอกว่าตายไปจะตกนรกเค้ารู้ใด้ไงตายไปขึ้นสวรรค์เค้ารู้ใด้ไง แต่ถ้ามันจริงเราต้องตกนรกแน่ๆ 55