สวัสดีครับผมชื่อเฟรมอายุ 15 ปีครับผมอยากมา
ระบายความในใจในแต่ละวันขอผมในแต่ละวันผมมีแต่ปัญหาทั้งการเรียนและทั้งครอบครัว แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมเครียดมากในตอนนี้ ก็คือเรื่องของความผิดพลาดมันเป็นความผิดพลาดที่เเปลกมากๆเพราะใน
แต่ละวันผมทำผิดพลาดบ่อยมากๆหรือทุกวันเลยเช่น ทำน้ำกาแฟหกใน 7-11 เเละวันที่อากาศร้อนผมไปตลาดผมก็ทำของของแม่ค้าตก พอจะกลับบ้านขี่รถจักรยานยนต์ ไปนิดนึงฝนก็ตกยังกะพายุเข้าทั้งที่วันนั้นอากาศไม่มีทีท้าว่าฝนจะตกเลยผมเลยขี่รถฝ่าฝนกลับบ้านพอกลับถึงบ้านฝนก็หยุดตกนี่แค่น้ำจิ้มเพราะมันมีอีกเยอะมาก ตอนนั่งเชิยๆก็เป็นแบบนี้ เรื่องนี้มันมีมานานเเล้ว ตั้งแต่ ผมอยู่ ม.1 เเล้ว และเกิดขึ้นบ่อยมากพอระบายให้พ่อแม่ฟังพ่อแม่ก็พูดอะไรก็ไม่รู้และบอกว่าเป็นความผิดพลาดใครก็ผิดพลาดกันได้ แต่มันเป็นความผิดพลาดที่บ่อยจนเกินไปจนมันเเปลกๆ และตอนผมเครียดมากกับเรื่องนี้และตอนนี้ผมคิดว่าตัวเองกำลังเป็นโรคศึมเศ้าจากเรื่องที่เกิดขึ้นในทุกวัน
และคุณคิดยังไงกับเรื่องนี้??
เกิดอะไรขึ้นกับผม??
ระบายความในใจในแต่ละวันขอผมในแต่ละวันผมมีแต่ปัญหาทั้งการเรียนและทั้งครอบครัว แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมเครียดมากในตอนนี้ ก็คือเรื่องของความผิดพลาดมันเป็นความผิดพลาดที่เเปลกมากๆเพราะใน
แต่ละวันผมทำผิดพลาดบ่อยมากๆหรือทุกวันเลยเช่น ทำน้ำกาแฟหกใน 7-11 เเละวันที่อากาศร้อนผมไปตลาดผมก็ทำของของแม่ค้าตก พอจะกลับบ้านขี่รถจักรยานยนต์ ไปนิดนึงฝนก็ตกยังกะพายุเข้าทั้งที่วันนั้นอากาศไม่มีทีท้าว่าฝนจะตกเลยผมเลยขี่รถฝ่าฝนกลับบ้านพอกลับถึงบ้านฝนก็หยุดตกนี่แค่น้ำจิ้มเพราะมันมีอีกเยอะมาก ตอนนั่งเชิยๆก็เป็นแบบนี้ เรื่องนี้มันมีมานานเเล้ว ตั้งแต่ ผมอยู่ ม.1 เเล้ว และเกิดขึ้นบ่อยมากพอระบายให้พ่อแม่ฟังพ่อแม่ก็พูดอะไรก็ไม่รู้และบอกว่าเป็นความผิดพลาดใครก็ผิดพลาดกันได้ แต่มันเป็นความผิดพลาดที่บ่อยจนเกินไปจนมันเเปลกๆ และตอนผมเครียดมากกับเรื่องนี้และตอนนี้ผมคิดว่าตัวเองกำลังเป็นโรคศึมเศ้าจากเรื่องที่เกิดขึ้นในทุกวัน
และคุณคิดยังไงกับเรื่องนี้??