เเปลกไหมที่อยากตาย

เเปลกไหมที่อยากตาย คือถ้าไม่ติดว่ามีคนข้างหลังที่ยังมีชีวิตอยู่ก็คงจะอยากตายไปนานเเล้ว พอคิดถึงเรื่อง ฆตต ​ก็จะนึกถึงพ่อเเม่สงสารพ่อเเม่ที่เลี้ยงดูมา เเต่ไม่รู้เป็นอะไรเรื่องเครียดในชีวิตก็ไม่ค่อยจะมีเเต่อาจมีบางในบางครั้งที่คิดจะ ฆตต ถึงไม่มีเรื่องให้เครียดความคิดที่อยากตายก็ยังมีอยู่ หรือผมมีความคิดที่ว่าความตายคืออิสระ พอตายเเล้วไม่ต้องนึกอะไรไม่มีเรื่องต้องให้คิด ไม่มีเรื่องต้องให้เครียด อยากถามว่าผมเป็นโรคอะไรหรือเปล่า เเต่สำหรับตัวผมผมคิดว่าผมก็ปกติดีนะเเค่อยากจะตายไวกว่าคนอื่น หรืออาจจะเป็นเพราะผมมีความฝันที่อยากทำด้วยมั่ง ความฝันของคนอื่นอาจจะเป็น มีฐานะการเงินที่ดี มีงานการที่ดี มีครอบครัวที่ดี​ ส่วนความฝันของผมก็เหมือนคนทั่งไป 50% เช่น มีเงิน มีงานที่ดี มีรถ มีบ้าน เเล้วอีก 50% ที่เหลือคือการอยากรู้ว่าตายไปเเล้วจะเป็นยังไงตายเเล้วจะไปที่ไหน มันเป็นความฝันที่ไม่มีใครมาสามารถมาเล่าให้เราฟังได้ว่าเป็นยังไงตอนตายเว้นเเต่เราได้สัมผัสเอง เเละผมก็คิดมาตลอดนะว่าเราเกิดมาทำไมในเมื่อไม่ช้าเราก็ตายอยู่ดี พอนึกถึงความตายเเล้วผมก็รู้สึกตื่นเต้นตลอดว่าตายเเล้วจะเป็นยังไง จะไปเกิดใหม่หรือเปล่า บางทีผมก็คิดว่าตัวตนที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้อาจไม่ใช้ตัวผม เพราะร่างกายเราก็มีอวัยวะต่างๆเช่นมือใช้จับสิ่งของ ขาใช้เดิน ตาใช้ดู หูใช้ฟัง สมองใช้สั่งการระบบต่างๆของร่างกาย ผมเลยคิดว่าจิตวิญญาณของเราที่มีความรู้สึกนึกคิดได้นี้อาจจะเป็นเเค่อวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น ​พอสมองหยุดทำงานลงเราก็จะหายไป นั้นคือสิ่งที่ผมคิดว่าเราไม่ได้มีชีวิตอยู่บนโลกนี้เราก็เป็นเเค่อวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น  อาจจะนอกเรื่องไปบ้าง เเต่ที่กล่าวมาทั้งหมดคือสิ่งที่ผมคิดจริงๆ​ เเละอยากจะระบายจริง ทุกคนมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง   ปล.คนเขียนกระทู้นี้เขียนตอนมีสติเต็มร้อย ไม่ได้เมายาหรือเมาเหล้า​