ไม่รู้เลย

ฉันมีครอบครัวในเมือง มีลูก 2 คน เลี้ยงเอง ทำงานนอกบ้านบ้าง ส่วนใหญ่จะอยู่กับลูก ฉันไม่รู้ว่ามันคือความสุขมั้ย สำหรับมุมมองคนอื่น ฉันสามารถซื้อของให้ลูกได้ ช๊อปปิ้งได้ ไปเที่ยวได้แต่ต้องไปทั้งครอบครัว ฉันไม่มีเพื่อน เพราะมีแค่ครอบครัว เพื่อนค่อยๆหายไป ฉันตัดสินใจทำสิ่งที่อยากทำบางอย่างไม่ได้ ทั้งที่อยากทำ ฉันไม่สามารถมีพื้นที่ส่วนตัว ฉันไม่สามารถออกไปข้างนอกลำพังได้  เพราะต้องอยู่กับลูก ไม่สามารถฝากลูกกับแม่ กับสามีหรือใครได้ เพียงเพราะฉันเป็นแม่ของเขา ฉันอึดอัด เครียด ฉันไม่สามารถพูดหรือกระทำในสิ่งอย่างทำได้ เมื่อใหร่ที่เอ่ยขึ้นก็จะรู้สึกว่า คนอื่นจะคิดว่าเห็นแก่ตัว หรือไม่ควรทำ ที่ทำอยู่เหมือนมีความสุขนะ แต่ฉันไม่รู้เลยว่าจริงๆแล้วฉันมีความสุขมั้ย ทำไมคนอื่นอยู่ในเมืองมีความสุข แต่ฉันกลับไม่อยากอยู่เลย แต่เพื่อลูกฉันจำเป็นต้องอยู่ เหมือนตอนนี้ฉันแค่แกล้งมีความสุขก็ได้