ปัญหาที่ไม่มีทางออกก็เรื่องครอบครัว ไม่อยากบอกว่าใครเป็นภาระใครแต่คืออึดอัดแค่อยากระบาย

ไม่อยากใช้คำว่าภาระ แต่ด้วยลักษณะของครอบครัวไทยโดยเฉพาะคนต่างจังหวัด ลูกๆต้องช่วยเหลือภาระหนี้สินของพ่อแม่เพราะพ่อแม่ส่งเสียให้เราเรียนเสียสละแรงกายแรงใจ พอวันนึงลูกมีอาชีพก็ต้องกลับมาช่วยแบ่งเบาภาระนั้น  แต่อีกความรู้สึกคือเหนื่อยกับคำว่าหนี้สินที่จะถือว่าเราไม่ได้ก่อขึ้นก็ถูก  ทำให้รู้สึกสับสน  ถ้าเป็นไปได้สำหรับตัวเองจะลองตัดปัญหาประเภทนี้ไม่ให้ตกไปที่ลูก ต้องเคลียร์ปัญหาด้วยตัวเอง ปล่อยให้ลูกสร้างครอบครัวของตัวเองถ้าจะต้องแก้ไขปํญหาก็ให้เฉพาะปัญหาที่ลูกและครอบครัวของลูกสร้างขึ้นมา  อยากตัดวัฎจักรหนี้เสียที  ใครเป็นเหมือนกันบ้างคะ