ตายไปมันก็ดีกว่าอยู่แล้วทุกข์ใจมีปัญหาเครียดหรือเปล่า

เราพึ่งขึ้นม.4ค่ะ โดนแยกกับเพื่อนสนิท คือเพื่อนสนิทเราทุกคนได้อยู่ห้องเดียวกันหมด เราโดนแยกมาคนเดียว ก็มีเพื่อนที่รู้จักนะแต่ถ้าจะให้เป็นกลุ่มเดียวกัน คงเข้ากันไม่ได้ขนาดนั้น เครียดมากกกก กลัวยิ่งเรีย

จะอยู่ก็ได้ จะตายก็ดี ไม่ได้เครียดหรืออะไรนะครับ แต่รู้สึกว่าจะอยู่หรือไปความรู้สึกก็ไม่ต่างกัน ชีวิตมันว่างเปล่านะ พยายามคิดบวกแล้วแต่ทุกอย่างก็กลวงอยู่ดี ไม่ทุกข์ไม่สุข มันอธิบายยาก เคยตกอยู่ในภา

คือเราสนใจในพุทธมากขึ้นในช่วงนี้ตั้งมั่นว่าจะสวดมนต์นั่งสมาธิทุกเช้าเย็น เราทำแล้วสุขใจจริงอันนี้เรามองว่ามันดีแต่กลับกันพอเราพยายามศึกษาธรรมกลับเครียด กดดันตัวเอง ไม่สบายใจเลยแม้แต่น้อยกลับกันพอเราทำ

ก็อย่างที่บอกค่ะถ้าเวลาที่เครียดมากๆจะต้องทำไงให้หายเครียดคือเราเครียดจนปวดหัวมา2วันแล้ว ไม่รู้จะทำไงดีพยายามไม่คิดเรื่องที่ทำให้ทุกข์ใจเราก็ทำไม่ได้ ถึงขนาดเราเครียดจนร้องไห้มาแล้ว เราก็แอบคิดเหมือนก

ในโลกยุคปัจจุบันที่หมุนเร็วเสียจนเราแทบไม่มีเวลาหยุดหายใจ ชีวิตประจำวันเต็มไปด้วยการแข่งขัน การคาดหวัง และการยึดถือถ้อยคำ ความสำเร็จ หรือความล้มเหลวไว้เป็นตัวตนของเรา หลายครั้งที่เราตั้งคำถามกับตัวเอง

ตอนนี้เริ่มท้อสุดๆบอกตามตรง เรียนจบมหาลัยได้สองเดือน สมัครงานไว้หลายที่ มีโอกาสได้ไปสัมภาษณ์หลายครั้ง แต่ก็ไม่มีที่ไหนรับสักที่นึงเลย บางที่บอกให้เรารอๆผลสัมภาษณ์ ก็ดีใจนึกว่าเขาจะรับทำงาน แต่ก็ไม่รั

ทำงานเป็นCC ขององค์กรหนึ่งอยู่ค่ะ เครียดมาก พักหลังมาเริ่มนอนไม่หลับ รู้สึกเหนื่อยมาก ไม่อยากกิน ไม่อยากนอน ร้องไห้ทุกวัน แต่ตอนทำงานก็ยิ้มกับเพื่อนได้ปกติ แต่พอกลับมาห้อง อยู่คนเดียว เราฟุ้งซ่านมาก เ

ตอนนี้ดิฉันอายุ27ปีแล้วค่ะ ได้อยู่กินกับผู้ชาบคนนึงอายุ31ปี อยู่กันมาตั้งแต่เดือนเมษา แรกๆอะไรก็ดีไปหมด มีความสุข ไม่มีความทุกข์ แต่ความสุขมันก็มักจะมาเร็วไปเร็วเสมอค่ะ ช่วงปลายเดือนที่ผ่านมาเราจับได้