คุณเคยเป็นผู้เสียสละไหม แบบว่าอวยพรให้เขาไปได้ดี แม้ตัวเองจะเจ็บเจียนตาย.....

คนที่เราแอบรัก และ คอยช่วยเหลือ ดูแลเอาใจใส่มาเป็นปีๆ ตอนนี้เธอเป็นแฟนกับคนอื่น ผมเลยเหมือนคนที่ เคว้งคว้างอยู่กลางอวกาศ ไม่มีหลักเลย เจ็บครับ แต่ไม่โกรธและไม่เกลียดเธอคนนั้นหรอก เพราะผมรักเธอ ตอนนี้

แอบแอบมาย่องเข้า ยามดึก ครูไผ่นั้นยังคึก แต่งแต้ม เขียนโคลงก่อนหลับลึก น้องพี่ นิทรา ถ้าอยู่ใกล้หอมแก้ม หนึ่งฟอด ก่อนนอน (โคลง) อวยพร ณ คืนนี้ สุขะมีฤดีชื่น นิทราตลอดคืน มนะแจ่มสุบินดี (ฉันท์)

ขอเป็นแบบเคสตัวอย่างที่เจอมา  หรือคาดเดาก็ได้ค่ะ

หลังจากเสียน้ำตาให้บัวเขียว เพลงอาลัยบัวเขียวก็มา ร้องนำโดยอ้ายสีโห ไผ่ พงศธรจ้า http://www.youtube.com/watch?v=lWl4BEj_Jik

เรื่องมีอยู่ว่า จขกท. บ่นค่ะ ตรงรักแร้เราชอบมีขนคุด มีตลอด ต้องเอาเข็มจิ้มแล้วงัดขนขึ้นมาค่ะ ค่อยเอาแหนบถอนออก บางทีเป็นตุ่มมีหนองเบ้อเริ่มเลย แล้วพอเอาเข็มจิ้ม จะเกิดรอยแผล ว่าง่ายๆ รักแร้เรามีรอยด่า

หมอดขาดใบนั้น อ้ายกอดทุกวัน จากงานหมั่นของเจ้า ของฝากจากงานวันเก่า แม้ถึงจะเศร้า ไปช่วยงานเจ้าวันนั้น หลังจากผูกแขน ให้น้องกับแฟน ตอนร่วมพาขวัญ อ้ายเองเจ็บจนตัวสั่น ได้รับของปัน(ของชำร่วย)เป็นหมอนใบ

คือเรากับแฟนคบกันมา1ปีแล้วค่ะ เราไปโดยใช้เงินตัวเองทุกบาททุกสตางค์ทั้งค่ารถค่ากินค่าอยู่โดยที่เราไม่ได้ขอแม่เพิ่ม เรากับแฟนอยู่คนละจังหวัดเราอยากไปหาเขาเพราะอยากไปเที่ยวกับเขา แล้วเราไม่ได้ไปทำอะไรเสี

โพสต์นี้ไม่ได้อวยตัวเอง แค่มาเล่าประสบการ์ณจริงในชีวิตที่เจอตอนประถม กับ ม.ต้น  ช่วงม.ต้น ตอนนั้นเรียนศิลปะ ครูให้วาดรูปโทนสีร้อนกับเย็น ไอ้เราก็เผือดวาดอนิเมะไป ดันโดนเพื่อนล้อเลียนว่าวาด ตัวอะไ

คิดถึงเรื่องราวในอดีต มันชวนให้เจ็บจี๊ดในหทัย ที่ดินหลายร้อยไร่  วันนี้ไม่มีเหลือให้ได้ยล ข้านั้นมันโง่เองใจจึงหม่น  ราวกับคนเดินหลงทางตามถนนที่มืดมน ดวงชะตาพลิกชีวีให้ยากจน  ไร้ฝูงชนม