เรื่องจะประมาณว่า ขอทำเป็นบทสนทนานะค่ะเพราะเราไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ขอใช้นามสมมุติเราว่าa
ครู: ครูว่าaก็ทำโจทย์คณิตได้เยอะกว่าที่ครูคิดนะ
เพื่อน: aเขามีความสามารถหลากหลายค่ะครู
ครูอีกคน: เช่น.
เพื่อน: ดีดกีตาร์ ร้องเพลง เรียนก็ค่อนข้างดี
ครูอีกคน: ถ้าเก่งทำไมไม่ได้อยู่ในวงดนตรี ถ้าเก่งล่ะทำไมไม่ได้ไปตอบปัญหา
คืออ..เเต่เเรกเราไม่ได้คิดอะไรเลยเเหละเเต่พอมานั่งคิดก็เลยคิดว่าทำไมครูต้องพูดเเบบนี้เราดูไม่ดีรึดูไม่มีความสามารถขนาดนั้นเลยหรอ เเต่ส่วนตัวเราก็ไม่กล้าเเสดงออกด้วยเเหละมั้งครูเลยคิดอย่างนั้น เราเลยอยากถามว่าถ้าเป็นคุณ คุณจะโอเครกับคำที่ครูพูดไหม.
ทำไมต้องดูถูกความสามารถกันน
ครู: ครูว่าaก็ทำโจทย์คณิตได้เยอะกว่าที่ครูคิดนะ
เพื่อน: aเขามีความสามารถหลากหลายค่ะครู
ครูอีกคน: เช่น.
เพื่อน: ดีดกีตาร์ ร้องเพลง เรียนก็ค่อนข้างดี
ครูอีกคน: ถ้าเก่งทำไมไม่ได้อยู่ในวงดนตรี ถ้าเก่งล่ะทำไมไม่ได้ไปตอบปัญหา
คืออ..เเต่เเรกเราไม่ได้คิดอะไรเลยเเหละเเต่พอมานั่งคิดก็เลยคิดว่าทำไมครูต้องพูดเเบบนี้เราดูไม่ดีรึดูไม่มีความสามารถขนาดนั้นเลยหรอ เเต่ส่วนตัวเราก็ไม่กล้าเเสดงออกด้วยเเหละมั้งครูเลยคิดอย่างนั้น เราเลยอยากถามว่าถ้าเป็นคุณ คุณจะโอเครกับคำที่ครูพูดไหม.