#การเจริญสติในชีวิตประจำวันจากประสบการณ์ของแพทย์ไทยในอเมริกา ฯ

อยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติภาวนาในพระพุทธศาสนาสมาธิที่ถูกต้องที่เป็นฐานในการเจริญปัญญาวิปัสสนาเป็นอย่างไรต้องมีสติสัมปชัญญะรู้เนื้อรู้ตัวเวลาเคลิ้มเวลาเผลอไปคิดด้วยหรือไม่ครับ แล้วอานาปานสติในพระสูตรที่

ถ้าหาย ทำไมพระอรหันต์ ถึงเห็นต่อเนื่องได้? ถ้าไม่หาย ทำไมมีสติ แล้วไม่หาย?

อยากถามผู้ทุกท่าน่านที่เขาว่ากันนั่งสมาธิแล้วจะเป็นและกลัวกันไม่อยากให้คนป่วยจิตเวชไปนั่งสมาธิเพราะมาจากการปฏิบัติผิดสายเป็นมิจฉาสมาธิหรือเปล่าคือเน้นเพ่งฌานหลงนิมิตออกไปดูผีดูนรกสวรรค์โดยไม่มีสติสัมป

คุณskบอกว่าการจะบรรลุโลโสดาบันใช้แค่สติปุถุชน+สัมมาทิฏฐิก็เป็นพระโสดาบันได้แล้วสัมมาสติตรงนี้ไม่ใช่สติปัฏฐาน4แบบนี้ท่านป.อ.ปยุตโตที่อธิบายว่าสัมมาสติคืสติปัฏฐาน4คือท่านตีความผิดทั้งที่พุทธทั่วโลกให้รา

ความเข้าใจที่ว่า สติปัฏฐาน 4 เท่านั้นจะทำให้เข้าสู่เส้นทางธรรมได้นั้น  คือทำเพียงสติปัฏฐาน 4 เท่านั้นหรือรู้ตัวทั่วพร้อมเท่านั้นถูกหรือไม่ หรือยังจะต้องเจริญสมถกรรม

เมื่อสัมผัสอมตธาตุที่เป็น ความสุข สงบ เบา โล่ง ว่าง ด้วยวามรู้สึกได้ ก็น้อมพลังนั้นมาที่รูป ที่รูปจะเป็นดั่งภาชนะบรรจุด้วยอมตธาตุนั้น พลังอมตธาตุจะกลืนกายไปกับอากาส เห็นว่าทุกส่วนของกายที่แตกการจายน

กำลังจิตทำให้จิตหลุดพ้นด้วยจิตเกิดดับอยู่บนฐานพลัง(ยาน) หลุดพ้นคือหลุดพ้นจากตัวตน ไม่หลุดพ้นเพราะ“รู้สึกขึ้นมาเมื่อไร(จิต) มีเราเป็นผู้รู้ผุ้เห็น ผู้เป็น ขณะจิตแรกคือขณะจิตที่เริ่มสังเกตุ ขณะน

สติที่เห็นสมาธิอากาสาฌานดับ และตัวสติที่เป็นอากาสาฌานก็ดับด้วย จะเห็นผล ผลที่เป็นความรู้สึกว่าง โล่ง เบา สงบ สุข และมีสติอีกตัวที่แยกตัวออกมาจากผลนั้น ก็จะเป็นเพียงการเห็นว่า สุข สงบ ว่าง โล่ง เบานั้น

ขณะจิตในวิปัสนาคือการเห็นจิต ด้วยอินทรีย์อันยิ่ง เสียงกับวิญญานทางหูเป็น ตัวรู้กับตัวถูกรู้ ภาพกับวิญญานทางตา เป็นตัวรู้กับตัวถูกรู้ จิตที่เห็นความสว่างของตัวเอง เป็นตัวรู้กับตัวถูกรู้ ดังนั้น ไม่พ้

คนมีสติตั้งแต่เกิดไม่ใช่มีสติเมื่อมีกิเลส จริงไหม?