รูปฌาน อรูปฌาน วิปัสนาในฌาน สมาบัติ8

แยกวิญญานออกมาเป็นผู้รู้ ผู้ถูกรู้ได้ จิตต้องมีสมาธิ เป็นการสมถะและวิปัสนาในความเป็น อากาสา วิญญานันจา อากิญจัญยา จึงมีทั้งผู้รู้ ผู้ถูกรู้ที่เป็น วิญญานเช่นกัน ผู้ถูกรู้เกิดดับ ผู้รู้ดับด้วย (เหตุ

ดูคลิปนี้ ใครมีสมาธิ ฌาน หรือไม่มีสมาธิ ตัดสินกันได้ง่ายๆ เมื่อเห็นผิด จึงเห็นธรรมผิด ธรรมพาลงคลอง https://youtu.be/4LdTVLBMpTw?si=bN7TnTOrLQK6i2wO

รูปาวจร อรูปาวจรจิต เป็นจิตที่พ้นจากกามรมณ์ จึงท่องเที่ยวอยู่ในรูปภพและอรูปภพ แสดงว่าจิตประเภทนี้ ก็เกิดจากการสติปัฏฐานในกามภพ มาก่อน อันเป็นจิตที่ทำสติปัฎฐาน รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานมาก่อน กา

1.มีวสีในฌานจึงจำฌาน(สัญญา)มาภาวนาได้ ไม่มีวสีก็จบ ไม่ต้องคุยต่อว่าไม่ต้องใข้ฌาน 2.วสีคือเข้าออกได้ไวคล่องแคล่ว และย้ายฌาน (ขณิก)ไปรับรู้อารมณ์ทางขันธ์5ต่างๆได้ 3.ฌานที่เคลื่อนย้ายไปตาม2 ก็ดับตามอารมณ

สงสัยครับคนที่ได้ฌานผมสงสัยว่านอกจากนั่งสมาธินานๆๆจนเกิดฌานคุณสมบัติของผู้ได้ฌานคือต้องทนความเจ็บปวดที่รุนแรงแสนสาหัสใช่ไหมครับ ความเจ็บปวดนอกจากอาการเมื่อยขาเมื่อยร่างกายต้องผ่านการทดสอบเช่นเอาน้ำร้อ

ใครก็รู้ว่าร่างกายเป็น'อสุภะ'(สภาพความเป็นจริงภายในร่างกาย) แต่ยังครองคู่ หรือ ละกามราคะ ไม่ได้(ยังชอบใจเพศตรงข้ามอยู่) หรือ ไม่มีฌาน๔ ต้องมีฌาน๔ด้วยหรือเปล่า จึงจะละกามราคะได้ด้วย'อสุภสัญญา' ถ้ารู้ว่

วนไปวนมา ไม่เห็นก้าวหน้า นั่งสมาธิ จิตนิ่ง ก็รู้นะว่าอะไรเกิดขึ้น แต่ก็นิ่ง ๆ แล้วจะไปวิปัสนา ได้อย่างไร

แยกจิตออกมาเป็นผู้ดู คือยกจิตขึ้นความว่าง คือทุกขณะการรับรู้“ให้มีจิตที่ว่างเบาเป็นหลักตั้งอยู่ภายใน” หลักที่ตั้งอยู่ภายใน เป็นสมาธิ อรูปฌาน เป็นอากาสา อากิญ อานันจา ในชั่วลัดนิ้วมือเด