สวัสดีครับ ผมเป็นเด็กบ้านนอก มาเสี่ยงดวงอยู่กรุงเทพมีเงินติดตัวมา 1,500 เดินหางานอยู่หลายวัน อาสัยนอนและอาบน้ำที่สนามศุภชราสัย สุดท้ายได้มาทำงานโรงงานเย็บผ้า ย่านบางแค เงินเดือน 4 พัน เงินไม่พอค่าใช้จ่ายเลยต้องไปหางานใหม่ได้มาทำงานขายกระเป๋าที่โรบินสัน
ได้มีเวลาคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา ตอนนั้นผมอายุ 18 จบ ม.6 คิดอยากเรียนต่อ เลยหาที่เรียนใกล้ๆ ที่พัก จะได้ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย โชคดีได้เข้าเรียนที่ มหาลัยเอกชน ชื่อดัง แถวท่าพระ ก็เรียนจนจบ และได้ทำงาน บริษัท ไอทีเเห่งนึง ย่านจรัญสนิทวงศ์ ได้เงินเดือน 8,500 อยู่มา 4 เดือนเจ้านายเห็นความสามารถ ขึ้นเงินเดือนให้อีก 4,000 ลืมบอกไปว่าผมเรียนจบ วิศวะคอม ผมก็ทำงานอยู่ทีนี่มา 13 ปีได้เป็น PM เงินเดือนอยู่ 25,000 ซึ่งเรารู้สึกว่ามันไม่พอค่าใช้จ่ายเลยตัดสินใจมา สร้างบริษัทเอง แต่ก่อนออกมาทำก็ต้องมีทุน เลยมาทำงานกับหัวหน้าเก่า แกให้เงินเดือน 55,000 ผมได้ได้ 1 ปี ก็ขอออกมาทำของตัวเองเป็น ผู้รับเหมา ทำทุกอย่าง เริ่มตั้งแต่งานเชื่อมเหล็ก งานวางระบบ Network งานติดกล้อง จนตอนนี้ทำมา 5 ปี ยังไม่รวยเลยผิดกับตอนที่ยังเป็นลูกจ้างเงินเดือนหมื่นกว่าบาท มีเงินไม่ขาดกระเป๋า ได้เที่ยวตลอด กลับบ้านทุกเทศกาล
นี่หล่ะครับ ขีวิตเด็กบ้านนอก ที่สมั้ยเรียนมหาลัยเพื่อนๆล้อว่าหน้าตาบ้านนอก แต่เราก็เฉยๆ ที่จริงกับรู้สึกว่าภูมิใจที่ตัวเองฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆมาได้จนถึงทุกวันนี้ และยังคาดหวังว่าจะประสบความสำเร็จ ผมขอเป็นกำลังใจให้เด็กๆ บ้านนอกทุกคนที่มาหาความก้าวหน้าในเมืองหลวงนะครับ ให้จำเป้าหมายของตัวเองไว้ให้ดี อย่าหลงกับแสงสีเสียง และคนรอบข้างที่เข้ามามากนัก แล้วคุณจะ เสียเวลากับสิ่งเหล้านั้นจนลืมถึงเป้าหมายของตัวเอง ขอให้สำเร็จทุกๆคนนะครับ
เสี่ยงดวงที่กรุงเทพ