บางทีก็เหงาบางทีก็อยากอยู่คนเดียวเพราะมันสบายใจไม่ต้องฟังใครนินทาใคร

สวัสดีค่ะ เราอายุ14 อยู่ม.2 เรามีปัญหากับเพื่อน1คนในห้อง เธอเป็นคนที่เพื่อนเยอะแล้วก็ชอบมีเรื่องกับคนอื่นไปทั่ว หลังจากวันที่เรากับเธอมีปากเสียงกันเราสังเกตได้เลยว่าไม่มีใครอยากคุยกับเรา แม้แต่เพื่อนส

ไม่รู้เป็นไรช่วงนี้รู้สึกเหงาเหลือเกินตั้งแต่เริ่มปีมาก็รู้สึกแฮปปี้มากๆนะอยากอยู่กับเพื่อนใช้เวลากับเพื่อนอยากไปเรียนทุกวันจนกระทั่งปิดเทอมและเปิดเทอมใหม่ไม่รู้อะไรที่เปลี่ยนไปจนมาถึงตอนนี้เป็นความรู

คือเป็นคนโลกส่วนตัวสูงแต่พอทำงานก็จะพยายามเข้ากับผู้อื่นให้ได้ แต่บางทีสังคมในที่ทำงานมันก็แย่อะ แบบนินทากันไปมางี้ เรานี่รู้หมดอะ ว่า ใครนินทาใคร ต่อหน้ากับลับหลังคนละคนกันเลย เอาละเข้าเรื่อง คือ

ชีวิตน่าเบื้อน่าเบื่อหาเพื่อนคุยแก้เครียด ขำๆ เฮฮามีบ้างไหมมมม ^^:) ไม่หลับไม่นอนก็คุยๆกันไปตามนั้นๆ

ขอคำแนะนำด้วยค่ะเมื่อเจอกับเพื่ินที่ชอบติคนอื่นบางทีที่เราอยู่กับเพื่อนเราก็ไม่ได้คิดช้ากว่าคนที่เขาพูดเสมอไป...บางทีเราเบืีอไหมก็เบื้อนะ อยากมีที่ระบายสักคน....นิสัยเราแบบว่าขี้เกียจเถียง เราชอบแกล้ง

คือดิฉันกับสามีอยู่กันมา8ปีเราทะเราะกันปล่อยมากบางทีดิฉันก็คิดว่าตัวเองขี้หึงเกินไปพอเราะกันบ่อยและหนักเข้าเรื่อยๆดิฉันเลยคิดว่าเขาเบื้อหน่ายเขาเริ่มมองหาสิ่งที่ดีกว่าและทางบ้านเขาก็ไม่ค่อยปลื้มดิฉันเ

คนใหม่คือแฟนเราตอนนี้ แต่เขาเป็นคนเอาแต่ใจ  อารมณ์ร้อน บางทีเราก็เบื้อเหมือนกันละจู่ๆคนเก่าก็ทักมาหาเราทั้งที่เร่เลิกติดต่อกันไปครึ่งปี ตอนนี้มันทำให้เราลังเลมากละเราก็เลือกไม่ได้เราควรทำไงดี

อย่างที่หัวข้อแหละครับ พึ่งเลิกกับแฟน แต่ไม่ได้ซึมเศร้าอะไรมาก พอเข้าใจเรื่องราวได้ไม่ได้เสียใจอะไรมาก แต่ที่พยายามแล้วคือ ตอนนี้เบื้อไม่มีอะไรทำ ทำอะไรก็เบื่อ เพราะปกติ 5 วันทำงาน ส-อา ไปหาแฟน ตอนนี้

ผมกลัวการเข้าสังคมมากถึงขั้นที่ว่าไม่อยากออกจากบ้านเลย ผมอยู่แต่ในบ้านไม่เที่ยวไม่ไปไหนตลอด5ปีจนญาติๆเขาจับกลุ่มนินทาว่าผมเป็นโรคจิต5555555 แต่ไม่ได้นั่งกินนอนกินอย่างเดียวนะครับ ผมหารายได้จากการทำงาน

ตอนนี้เราทำงานอยู่ที่ร้านเครื่องประดับแห่งหนึ่ง ที่เซ็นทรัลลาดพร้าว เราขายของอยู่คนเดียวลูกค้าก็เข้าร้านบ้างไม่เข้าร้านบ้าง ออกจะเหงาๆ เราก็เลยเห็นว่าว่างบ้างเลยฝึกภาษาบ้างร้องเพลงบ้าง บางทีก็หัดตีกลอ