เรื่องมีอยู่ว่า วันนี้เราไปตลาดสดแถวๆที่พักพอซื้อของเสร็จเรานั่งกินขนมที่ซื้อมาอยู่ในรถยังไม่ได้ออกรถทันที ซักพักเราเห็นว่าเจ้าของรถคันที่จอดฝั่งขวามือเราก็มาถึงรถพอดี เราหันไปมองแว๊บนึงเห็นคุณลุงแก่ๆกับผู้หญิงวัยกลางคนเปิดท้ายรถกำลังเก็บของ เราก็หันกลับมานั่งกินขนมต่อคิดว่าจะรอให้รถของคุณลุงออกไปก่อน ซักพักมีเสียงกระแทกรถเราดังปัง!! เราหันขวับไปมองทันทีเห็นคุณลุงกำลังขึ้นรถและแกเปิดประตูรถแบบกว้างสุดจนประตูกระแทกรถเรา เราพยายามมองดูว่ารถเราเป็นอะไรมั้ยเพราะเสียงกระแทกของประตูแรงกว่าครั้งไหนๆที่เราเคยโดนมา ยังดีที่รถเราไม่เป็นรอยอะไรมากมาย แล้วเราก็มองไปที่รถคุณลุง รอดูว่าเขาจะขอโทษมั้ย ในใจคือเริ่มเดือดละเพราะคุณลุงแกปิดประตูรถไปแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วรถคุณลุงก็ขยับกำลังจะเลื่อนรถออกจากช่องจอด เราเลยลดกระจกลงมองรถคุณลุงแบบเอาเรื่อง แล้วรถคันนั้นก็ลดกระจกลงผู้หญิงกลางคนที่เป็นคนขับก้มศีรษะลงละบอกเราว่า "ขอโทษด้วยนะคะ คนแก่ไม่ทันระวัง" เราสวนกลับทันทีด้วยความโมโหว่า "ทีหลังก็ระวังๆหน่อยนะคะ" เราพูดแบบเสียงแข็งๆตาแข็งๆ คุณลุงกับผู้หญิงคนนั้นก็ทำหน้าสลดลงทันทีเหมือนกลัวเรา และคุณลุงก็บอก "ขอโทษนะ" หน้าจ๋อยๆ เราก็เลยตอบไปว่า ค่ะ แล้วปิดกระจกรถลงขับรถออกมาทันที ระหว่างทางที่ขับรถกลับเราก็นึกถึงหน้าจ๋อยๆของคุณลุงและนึกถึงคำพูดของผู้หญิงคนนั้นว่า "คนแก่ ไม่ทันระวัง" ทำให้เราฉุกคิดได้ว่าบางทีคนแก่เขาอาจจะไม่ทันได้ระวังจริงๆ ด้วยข้อจำกัดของร่างกายหรือแม้แต่สมองที่เสื่อมประสิทธิภาพลง วันใดวันหนึ่งถ้าเราแก่ตัวไปเราอาจจะเป็นเหมือนคุณลุงก็ได้หรืออาจะมากกว่าด้วยซ้ำ พอคิดมาถึงจุดนี้ความโกรธในใจเราก็หายไปเลยและรถเราก็ไม่ได้เสียหายอะไรด้วย เรากลับมาถามตัวเองในใจว่าเราพูดกับสองคนนั้นแรงไปรึเปล่านะ ? เพื่อนๆล่ะคะ คิดว่าเราพูดแรงไปมั้ย หรือถ้าเจอแบบเราจะโกรธหรือโมโหกันมั้ยคะ?
ปล.นี่เป็นกระทู้แรกของเราผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ
เวลาโดนรถคันข้างๆเปิดประตูมาชนรถเรา เพื่อนๆโกรธหรือโมโหกันมั้ยคะ?
ปล.นี่เป็นกระทู้แรกของเราผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ