ขอระบายหน่อยค่ะโมโหมาก เราจอดรถอยู่ในซอง คันข้างขวาของเราค่ะเป็นคู่กรณี กลับจากทำธุระ เราก็มานั่งในรถสตาร์ทรถเตรียมออก อยู่ๆเราก็ได้ยินเสียงกระแทกค่ะ ค่อนข้างดัง นึกว่าใครถอยมาชนตูดตกใจมาก มองกระจกข้างขวา เห็นเด็กผู้หญิงเสื้อขาวเข้านั่งในรถแล้วรีบปิดประตู เราลงจากรถเลยค่ะ เคาะกระจกที่ฝั่งข้างคนขับ ผู้ชายใส่แว่นพอมีอายุเกือบ 50 เปิดกระจกเลื่อนลงมา เราเลยเอ่ยปากก่อนบอกว่า
เรา : เปิดประตูกระแทกรถดังมากเลยนะคะ ทำไมไม่ระวังเลย
คู่กรณี : (ไม่มีคำขอโทษ) แล้วไง เคาะกระจกรถผมทำไม รถคุณเป็นไรมั้ยหละ
เรา : เอ่อ นี่ไม่ได้คิดว่าตัวเองผิดเลยใช่มั้ยคะ
คู่กรณี : (ไม่มีคำขอโทษ) คุณดูสิ รถคุณเป็นไรมั้ยหละ
ค่ะยอมรับค่ะว่ารถไม่ได้เป็นอะไร แต่ขอโทษมันยากมากหรอคะ คุณมากับลูกสาวแท้ๆ แทนที่จะสอนลูก ทำผิดให้รู้จักขอโทษคนอื่น หรือให้ระวังมากกว่านี้ แต่นี่ไม่เลยค่ะ กลับพูดทำนองว่าก็รถเราไม่ได้เป็นอะไร ทำไมเราต้องเดือนร้อน เพลียจริงๆค่ะ
ถ่ายรูปมาไว้ด้วยค่ะ แต่ไม่แน่ใจว่าสมควรลงได้มั้ย
เปิดประตูรถกระแทกคนอื่น ไม่ได้คิดว่าตัวเองผิดสักนิดดด
เรา : เปิดประตูกระแทกรถดังมากเลยนะคะ ทำไมไม่ระวังเลย
คู่กรณี : (ไม่มีคำขอโทษ) แล้วไง เคาะกระจกรถผมทำไม รถคุณเป็นไรมั้ยหละ
เรา : เอ่อ นี่ไม่ได้คิดว่าตัวเองผิดเลยใช่มั้ยคะ
คู่กรณี : (ไม่มีคำขอโทษ) คุณดูสิ รถคุณเป็นไรมั้ยหละ
ค่ะยอมรับค่ะว่ารถไม่ได้เป็นอะไร แต่ขอโทษมันยากมากหรอคะ คุณมากับลูกสาวแท้ๆ แทนที่จะสอนลูก ทำผิดให้รู้จักขอโทษคนอื่น หรือให้ระวังมากกว่านี้ แต่นี่ไม่เลยค่ะ กลับพูดทำนองว่าก็รถเราไม่ได้เป็นอะไร ทำไมเราต้องเดือนร้อน เพลียจริงๆค่ะ
ถ่ายรูปมาไว้ด้วยค่ะ แต่ไม่แน่ใจว่าสมควรลงได้มั้ย