ถ้าพิมพ์ไม่รู้เรื่องก็ต้องขอโทษด้วยนะค่ะ😓
คือเรื่องก็ตามกระทู้เลยค่ะที่เขียน ก่อนหน้านี้เราประสบอุบัติเหตุโดนชนเเล้วหนีระหว่างจะกลับจากโรงเรียนค่ะ เเน่นอนค่ะ เราขับรถเเต่ก่อนอื่นเลยเหตุการตอนนั้นเราทำตามกฏจราจรอย่างดีค่ะเเละมั่นใจว่าจะไม่ทำใครเดือดร้อนเเต่อุบัติเหตุก็เกิดขึ้นได้ทุกเมื่อต่อให้เราจะไม่ประมาท ( ลืมบอกก่อนหน้าค่ะประเด็นมันอยู่ที่รถค่ะ มันไม่ใช่ของเราของเพื่อนสนิทค่ะ เหตุจำเป็นบางอย่างเราเลยขอยืมรถเพื่อน)ไหนๆก็เข้าประเด็น เรามีประเด็นกับเพื่อนเเละเราน้อยใจเพื่อนค่ะ คือรถของเพื่อนถลอกที่กระจกตรงอื่นไม่เป็นไรค่ะเเค่ถลอกหลังกระจก เเบะกระจกไม่เเตก เพราะตอนนั้นเรามีสติเลยหลบรถเพื่อนขนาดนั้นตอนโดนชนเรายังพยายามประคองรถเพื่อไม่ให้เกิดรอยหรืออะไหล่หลุด เรายังคิดว่าดีเเล้วที่รถไม่เป็นไรต่อให้เราเจ็บหนัก เเต่เราดันมามาทะเลาะกับเพื่อนค่ะ เพื่อนบอกว่าเราหนีเเละจะไม่รับผิดชอบเรื่องรถ( เพราะตอนนั้นเราเจ็บ ผปค เลยพาเรากลับไปรักษาที่ รพ.เเถวบ้านเพราะสิทเราอยู่ที่นั้น) นอกนั้นก็ว่าเราที่โทีไปก็ไม่รับเเล้วก็ถามเเต่ค่าชดเชยเรื่องรถว่าจะเอายังไง เราก็เคยบอกเเละย่ำบอกอยู่เสมอว่าถ้ารถเป็นไรเราจะรับผิดชอบ เเต่ถึงยังงั้นเพื่อนก็ไม่ยอมเเละพยายามขอค่าซ่อมพร้อมทั้งยกพูดเรื่องนู่นนี้นั้น
(ตอนนั้นเราไม่เข้าใจว่าเเค่รอยถลอกกระจกมันทำให้ขับไม่ได้ขนาดนั้นเลยหรอ) สุดท้ายเราก็จ่ายไป2000(เราไม่รู้อะไรดีที่เราทำงานเลยมีเงินเหลือเลยจ่ายๆไป ) เเละไม่นานจากนั้นเพื่อนเราก็ทักมาว่า
" เเล้วเป็นยังไงบ้าง " ตอนนั้นเราโครตเสียใจหลังได้เงินเราไป3-4วันไม่ทักมาถามเราสักนิดก่อนหน้านั้นก็ไม่มี พอได้คุยกันก็บอก" รู้สึกอึดอัดมากเลยไม่มีใครเข้าข้างเเกงเลยมีเเต่คนโทษเเก" (คือคิดในใจเลยเงินก็จ่ายไปเเล้วอึดอัดไร เเล้วคนอื่นพุดได้จ่ายไหม?!) ก็เเค่นี้ก่อนค่ะ ที่ยังรู้สึกผิดก็น่าจะเป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้เราตอนนี้เเค่เสียใจน้อยใจที่เพื่อนเเต่ล่ะคนทิ้งเราไปหทดในวันที่ล้มก็ไม่เหลือใคร จะติดต่อใครก็ไม่ได้ไม่มีเเม้เเต่คนถามว่าเป็นไงบ้างมันเเบบเเย่มาก จนร้องไห้ อาจเพราะเรากินยามากไปเราร้องไห้ไป2-3วันได้ เราไม่อยากเจอหน้าใครอีกเลยค่ะ เราเข้าใจทุกคนเราเข้าใจๆๆมากๆ เเต่พอยิ่งคิดว่าเข้าใจเราก็อดโทษตัวเองไม่ได้ว่า " เออกูผิดกูมีสิทธิไปโทษเขาด้วยหรอว่ะ เอาเเต่ว่าคนอื่นไม่โทษตัวเองทุกอย่างก็เป็นเพราะกู ถ้าจะเสียงานเสียเพื่อนก็เพราะกูเอง " เราโครตเหนื่อย โทษเเต่ตัวเองไม่หยุด พอจะคิดว่าจะไปคุยกับเพื่อนก็ไม่กล้า
ควรจัดการความรู้สึกยังไงดีค่ะ กับการที่รู้สึกเหมือนเพื่อนหักหลังเเละรู้สึกผิดไม่หาย
คือเรื่องก็ตามกระทู้เลยค่ะที่เขียน ก่อนหน้านี้เราประสบอุบัติเหตุโดนชนเเล้วหนีระหว่างจะกลับจากโรงเรียนค่ะ เเน่นอนค่ะ เราขับรถเเต่ก่อนอื่นเลยเหตุการตอนนั้นเราทำตามกฏจราจรอย่างดีค่ะเเละมั่นใจว่าจะไม่ทำใครเดือดร้อนเเต่อุบัติเหตุก็เกิดขึ้นได้ทุกเมื่อต่อให้เราจะไม่ประมาท ( ลืมบอกก่อนหน้าค่ะประเด็นมันอยู่ที่รถค่ะ มันไม่ใช่ของเราของเพื่อนสนิทค่ะ เหตุจำเป็นบางอย่างเราเลยขอยืมรถเพื่อน)ไหนๆก็เข้าประเด็น เรามีประเด็นกับเพื่อนเเละเราน้อยใจเพื่อนค่ะ คือรถของเพื่อนถลอกที่กระจกตรงอื่นไม่เป็นไรค่ะเเค่ถลอกหลังกระจก เเบะกระจกไม่เเตก เพราะตอนนั้นเรามีสติเลยหลบรถเพื่อนขนาดนั้นตอนโดนชนเรายังพยายามประคองรถเพื่อไม่ให้เกิดรอยหรืออะไหล่หลุด เรายังคิดว่าดีเเล้วที่รถไม่เป็นไรต่อให้เราเจ็บหนัก เเต่เราดันมามาทะเลาะกับเพื่อนค่ะ เพื่อนบอกว่าเราหนีเเละจะไม่รับผิดชอบเรื่องรถ( เพราะตอนนั้นเราเจ็บ ผปค เลยพาเรากลับไปรักษาที่ รพ.เเถวบ้านเพราะสิทเราอยู่ที่นั้น) นอกนั้นก็ว่าเราที่โทีไปก็ไม่รับเเล้วก็ถามเเต่ค่าชดเชยเรื่องรถว่าจะเอายังไง เราก็เคยบอกเเละย่ำบอกอยู่เสมอว่าถ้ารถเป็นไรเราจะรับผิดชอบ เเต่ถึงยังงั้นเพื่อนก็ไม่ยอมเเละพยายามขอค่าซ่อมพร้อมทั้งยกพูดเรื่องนู่นนี้นั้น
(ตอนนั้นเราไม่เข้าใจว่าเเค่รอยถลอกกระจกมันทำให้ขับไม่ได้ขนาดนั้นเลยหรอ) สุดท้ายเราก็จ่ายไป2000(เราไม่รู้อะไรดีที่เราทำงานเลยมีเงินเหลือเลยจ่ายๆไป ) เเละไม่นานจากนั้นเพื่อนเราก็ทักมาว่า
" เเล้วเป็นยังไงบ้าง " ตอนนั้นเราโครตเสียใจหลังได้เงินเราไป3-4วันไม่ทักมาถามเราสักนิดก่อนหน้านั้นก็ไม่มี พอได้คุยกันก็บอก" รู้สึกอึดอัดมากเลยไม่มีใครเข้าข้างเเกงเลยมีเเต่คนโทษเเก" (คือคิดในใจเลยเงินก็จ่ายไปเเล้วอึดอัดไร เเล้วคนอื่นพุดได้จ่ายไหม?!) ก็เเค่นี้ก่อนค่ะ ที่ยังรู้สึกผิดก็น่าจะเป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้เราตอนนี้เเค่เสียใจน้อยใจที่เพื่อนเเต่ล่ะคนทิ้งเราไปหทดในวันที่ล้มก็ไม่เหลือใคร จะติดต่อใครก็ไม่ได้ไม่มีเเม้เเต่คนถามว่าเป็นไงบ้างมันเเบบเเย่มาก จนร้องไห้ อาจเพราะเรากินยามากไปเราร้องไห้ไป2-3วันได้ เราไม่อยากเจอหน้าใครอีกเลยค่ะ เราเข้าใจทุกคนเราเข้าใจๆๆมากๆ เเต่พอยิ่งคิดว่าเข้าใจเราก็อดโทษตัวเองไม่ได้ว่า " เออกูผิดกูมีสิทธิไปโทษเขาด้วยหรอว่ะ เอาเเต่ว่าคนอื่นไม่โทษตัวเองทุกอย่างก็เป็นเพราะกู ถ้าจะเสียงานเสียเพื่อนก็เพราะกูเอง " เราโครตเหนื่อย โทษเเต่ตัวเองไม่หยุด พอจะคิดว่าจะไปคุยกับเพื่อนก็ไม่กล้า