แค่อยากปรึกษา และขอรบกวนไม่ว่า ผู้คอมเม้นท์จะเป็น "สามี" หรือ "ภรรยา" และท่านอื่นๆ
ขอร้อง...ไม่คอมเม้นท์แรง และขอบคุณทุกคอมเม้นท์มา ณ ที่นี้ด้วย
โปรดชี้แนะอย่างสุภาพ
คำถามคือ....เมื่อ "เพื่อน" มีภรรยาแล้ว มิตรภาพในฐานะเพื่อนก็ต้องลดทอนตามลงไปใช่ไหม?
เอาจริงๆ ส่วนตัวก็มองว่าเพื่อนผู้ชายก็ผิดที่ไม่ซื่อสัตย์ด้วยการบอกความจริงกับภรรยา
ว่าไปไหน...ไปทำอะไร...หรือไปกันใคร? (เราโสด...ไม่มีใคร....และไม่สนับสนุนการมีเมียน้อย)
เราก็เคยบอกและเตือนไปตรงๆ ว่า บอกที่บ้านอย่างไร บอกหรือยังว่ากลับดึกไหม
อย่าให้ภรรยามายุ่งกับเรา เพราะเราไม่มีอะไรในกอไผ่ และไม่เคยคิดจะเป็นมือที่สามของใคร
แต่มุมนึง...เราเอง...ในฐานะที่รู้จักภรรยาของเพื่อนก็ไม่แปลกใจกับสิ่งที่เพื่อนผู้ชายทำลงไปโดยเลือกที่จะไม่บอกภรรยา (หรือบอกไม่หมด)
คือ...เราชัดเจนว่า "เพื่อนก็คือเพื่อน" นิสัยเราก็ตรงและชัดเจน
ซึ่งปกติเรามักจะนัดเพื่อนทานข้าวในช่วงหลังเลิกงาน (เพราะเพื่อนสะดวกเวลานี้)
และเพื่อนก็เคยเล่าให้ฟังนานมาแล้วแค่ว่า เคยทำผิดต่อภรรยา มาครั้งนึง
ทำให้ภรรยาจำกัดปัจจัยหลายๆ อย่างในการใช้ชีวิตประจำวัน
ส่วนตัวเพื่อนผู้ชายก็น้อมรับในความผิดที่เคยก่อ.....
แต่กลายเป็นภรรยาที่ไม่รับฟัง หรือให้กำลังใจ และอื่นๆ อีกนับจากความผิดครั้งนั้น
ซึ่งส่วนตัวเราก็แค่รับฟังและรับรู้แค่...
หลังจากเหตุความผิดนั้น..เพื่อนอยากได้กำลังใจ หรือ อยากพักจากเรื่องราวหนักๆ ภายในครอบครัว
และออกมาทานข้าวกับเรา ตามแต่สะดวกและตกลงร่วมกันของเราทั้งคู่
และปรับทุกข์ให้ฟัง ซึ่งเราก็ได้แต่บอกว่า...บางอย่างเราก็ไม่ทราบนะ เพราะเราไม่เคยมีครอบครัว
แต่ไม่ว่าเพื่อนจะทำอะไร...ก็ขอให้คิดเยอะๆ และมองถึงที่มาที่ไปของเหตุการณ์ต่างๆ ด้วย
และเราก็บอกเพื่อนเสมอว่า...กลัวเหมือนกันนะ ว่าวันนึงภรรยาจะโทรมา คิดว่าเราเป็นมือที่สาม
แต่เราไม่มีความคิดแบบนั้น....ขอให้เคลียร์ทางฝั่งภรรยาให้ดีด้วย
ซึ่งเพื่อนก็บอกแค่จะจัดการเอง...เราก็ไม่เคยไปยุ่งอะไร หรือถามอะไรต่อ
สุดท้ายวันที่เรากลัวก็มาถึง...
ภรรยาโทรมาขอคุยกับเรา....ซึ่งเราไม่ได้ตอบโต้อะไร
จากที่เคยอ่านและฟังมาจากในข่าว ด้วยอารมณ์หึงหวงของผู้หญิงมันน่ากลัวมาก
เราจึงเลือกตอบไปตามจริง...
คำถามจากภรรยา (ซึ่งระหว่างการสนทนาก็ตำหนิมากมาย แต่เราไม่ได้ตอบอะไร)
1.ทำไมนัดสามีคนอื่นไปทานข้าว แล้วไม่บอกภรรยา
ตอบ เราไม่มีเบอร์คุณภรรยา แล้วจะให้เราบอกยังไง?
2.ถามจริงเถอะ อายุเท่าไหร่ จะได้รู้ว่ามีวุฒิภาวะแค่ไหน และจะได้รู้ว่าผู้ชายเลว หรือผู้หญิงร้าย?
ตอบ จะถามอายุไปทำไม ในเมื่อคุณภรรยาตำหนิและตัดสินเราไปแล้ว รบกวนเคลียร์กันในบ้านเอง
3.แล้วจะเอายังไง จะเอาสามีไปดูแลเองไหม?
ตอบ เงียบ (ไม่ตอบว่าเอายังไง) ...เอาจริงนะ...เพราะก็เคยถามสามีคุณตลอดว่าเคลียร์กับที่บ้านยังไง
ภรรยาตะโกนใส่ เปิดลำโพงให้ลูกๆ ฟังพร้อมกัน...พูดมาสิว่าสามีพูดว่าอะไร
เราเลยตอบว่า สามีคุณตอบว่าจะคุยกับที่บ้านเอง เราจึงไม่ถามต่อ
(ซึ่งภรรยาก็บอกแค่ว่า ได้! จะได้รู้ว่าสามีมันเลว!) แล้วก็วางสายไป
เราได้รับสายอีกที คือไม่มีเสียงพูดอะไร
แต่เป็นเสียงทะเลาะกันในบ้าน
และเราพูดได้เลยว่า สงสารลูกๆ ของเพื่อนมาก
ได้ยินแต่คำว่า แม่พอได้แล้ว สามีก็เอาแต่บอกภรรยาว่าหยุดเถอะ ลูกยืนดูอยู่นะ
เรากดสายทิ้งทันที...
บอกตรงๆ ว่าคืนนั้นนอนไม่หลับ เพราะเป็นห่วงเพื่อน อยากขอโทษเพื่อน
เข้าใจว่าเวลาผู้หญิงหึงหวงมันน่ากลัว แต่พอเจอกันตัวคือ...พูดไม่ออก
หรือจริงๆ แล้วเรามีความคิดเรื่อง "ความเป็นเพื่อนกับผู้ชายที่มีภรรยาแล้ว" ไม่ถูกต้องอย่างไร?
เพราะเราไม่เคยเชื่อว่า ผู้หญิงจะเป็นเพื่อนกับผู้ชายไม่ได้
ทุกคนเป็นเพื่อนได้ ไม่ว่าจะเป็นเพศใด ตราบเท่าที่ทั้งสองฝ่ายเคลียร์ความเข้าใจ และชัดเจนต่อกัน
หรือเรามองโลกดีเกินไปว่า มันคือความจริง...เพื่อนก็คือเพื่อน
เมื่อ "เพื่อน" มีภรรยาแล้ว มิตรภาพเพื่อนก็ต้องลดทอนตามลงไปใช่ไหม?
ขอร้อง...ไม่คอมเม้นท์แรง และขอบคุณทุกคอมเม้นท์มา ณ ที่นี้ด้วย
โปรดชี้แนะอย่างสุภาพ
คำถามคือ....เมื่อ "เพื่อน" มีภรรยาแล้ว มิตรภาพในฐานะเพื่อนก็ต้องลดทอนตามลงไปใช่ไหม?
เอาจริงๆ ส่วนตัวก็มองว่าเพื่อนผู้ชายก็ผิดที่ไม่ซื่อสัตย์ด้วยการบอกความจริงกับภรรยา
ว่าไปไหน...ไปทำอะไร...หรือไปกันใคร? (เราโสด...ไม่มีใคร....และไม่สนับสนุนการมีเมียน้อย)
เราก็เคยบอกและเตือนไปตรงๆ ว่า บอกที่บ้านอย่างไร บอกหรือยังว่ากลับดึกไหม
อย่าให้ภรรยามายุ่งกับเรา เพราะเราไม่มีอะไรในกอไผ่ และไม่เคยคิดจะเป็นมือที่สามของใคร
แต่มุมนึง...เราเอง...ในฐานะที่รู้จักภรรยาของเพื่อนก็ไม่แปลกใจกับสิ่งที่เพื่อนผู้ชายทำลงไปโดยเลือกที่จะไม่บอกภรรยา (หรือบอกไม่หมด)
คือ...เราชัดเจนว่า "เพื่อนก็คือเพื่อน" นิสัยเราก็ตรงและชัดเจน
ซึ่งปกติเรามักจะนัดเพื่อนทานข้าวในช่วงหลังเลิกงาน (เพราะเพื่อนสะดวกเวลานี้)
และเพื่อนก็เคยเล่าให้ฟังนานมาแล้วแค่ว่า เคยทำผิดต่อภรรยา มาครั้งนึง
ทำให้ภรรยาจำกัดปัจจัยหลายๆ อย่างในการใช้ชีวิตประจำวัน
ส่วนตัวเพื่อนผู้ชายก็น้อมรับในความผิดที่เคยก่อ.....
แต่กลายเป็นภรรยาที่ไม่รับฟัง หรือให้กำลังใจ และอื่นๆ อีกนับจากความผิดครั้งนั้น
ซึ่งส่วนตัวเราก็แค่รับฟังและรับรู้แค่...
หลังจากเหตุความผิดนั้น..เพื่อนอยากได้กำลังใจ หรือ อยากพักจากเรื่องราวหนักๆ ภายในครอบครัว
และออกมาทานข้าวกับเรา ตามแต่สะดวกและตกลงร่วมกันของเราทั้งคู่
และปรับทุกข์ให้ฟัง ซึ่งเราก็ได้แต่บอกว่า...บางอย่างเราก็ไม่ทราบนะ เพราะเราไม่เคยมีครอบครัว
แต่ไม่ว่าเพื่อนจะทำอะไร...ก็ขอให้คิดเยอะๆ และมองถึงที่มาที่ไปของเหตุการณ์ต่างๆ ด้วย
และเราก็บอกเพื่อนเสมอว่า...กลัวเหมือนกันนะ ว่าวันนึงภรรยาจะโทรมา คิดว่าเราเป็นมือที่สาม
แต่เราไม่มีความคิดแบบนั้น....ขอให้เคลียร์ทางฝั่งภรรยาให้ดีด้วย
ซึ่งเพื่อนก็บอกแค่จะจัดการเอง...เราก็ไม่เคยไปยุ่งอะไร หรือถามอะไรต่อ
สุดท้ายวันที่เรากลัวก็มาถึง...
ภรรยาโทรมาขอคุยกับเรา....ซึ่งเราไม่ได้ตอบโต้อะไร
จากที่เคยอ่านและฟังมาจากในข่าว ด้วยอารมณ์หึงหวงของผู้หญิงมันน่ากลัวมาก
เราจึงเลือกตอบไปตามจริง...
คำถามจากภรรยา (ซึ่งระหว่างการสนทนาก็ตำหนิมากมาย แต่เราไม่ได้ตอบอะไร)
1.ทำไมนัดสามีคนอื่นไปทานข้าว แล้วไม่บอกภรรยา
ตอบ เราไม่มีเบอร์คุณภรรยา แล้วจะให้เราบอกยังไง?
2.ถามจริงเถอะ อายุเท่าไหร่ จะได้รู้ว่ามีวุฒิภาวะแค่ไหน และจะได้รู้ว่าผู้ชายเลว หรือผู้หญิงร้าย?
ตอบ จะถามอายุไปทำไม ในเมื่อคุณภรรยาตำหนิและตัดสินเราไปแล้ว รบกวนเคลียร์กันในบ้านเอง
3.แล้วจะเอายังไง จะเอาสามีไปดูแลเองไหม?
ตอบ เงียบ (ไม่ตอบว่าเอายังไง) ...เอาจริงนะ...เพราะก็เคยถามสามีคุณตลอดว่าเคลียร์กับที่บ้านยังไง
ภรรยาตะโกนใส่ เปิดลำโพงให้ลูกๆ ฟังพร้อมกัน...พูดมาสิว่าสามีพูดว่าอะไร
เราเลยตอบว่า สามีคุณตอบว่าจะคุยกับที่บ้านเอง เราจึงไม่ถามต่อ
(ซึ่งภรรยาก็บอกแค่ว่า ได้! จะได้รู้ว่าสามีมันเลว!) แล้วก็วางสายไป
เราได้รับสายอีกที คือไม่มีเสียงพูดอะไร
แต่เป็นเสียงทะเลาะกันในบ้าน
และเราพูดได้เลยว่า สงสารลูกๆ ของเพื่อนมาก
ได้ยินแต่คำว่า แม่พอได้แล้ว สามีก็เอาแต่บอกภรรยาว่าหยุดเถอะ ลูกยืนดูอยู่นะ
เรากดสายทิ้งทันที...
บอกตรงๆ ว่าคืนนั้นนอนไม่หลับ เพราะเป็นห่วงเพื่อน อยากขอโทษเพื่อน
เข้าใจว่าเวลาผู้หญิงหึงหวงมันน่ากลัว แต่พอเจอกันตัวคือ...พูดไม่ออก
หรือจริงๆ แล้วเรามีความคิดเรื่อง "ความเป็นเพื่อนกับผู้ชายที่มีภรรยาแล้ว" ไม่ถูกต้องอย่างไร?
เพราะเราไม่เคยเชื่อว่า ผู้หญิงจะเป็นเพื่อนกับผู้ชายไม่ได้
ทุกคนเป็นเพื่อนได้ ไม่ว่าจะเป็นเพศใด ตราบเท่าที่ทั้งสองฝ่ายเคลียร์ความเข้าใจ และชัดเจนต่อกัน
หรือเรามองโลกดีเกินไปว่า มันคือความจริง...เพื่อนก็คือเพื่อน